ALEXANDRE LUI A PRIS
Inexpugnabilibus Romance Ecclesiae clypeis Domino suo Hildebrando et dulcissimo fratri Stephano, Petrus peccator monachus Servitutem.
Ouerelam Omnipotenti Deo, et vobis qui estis ejus membra, depono de Domino nostro Papa, qui cor meum tam crebro mœrore conturbatet çrandaevi jam senis animam adamaritudinem provocaf. Tulit enim librum nostrum,quem videlicetde paupertacula inopis.ingeniolicum maçno labore decerpscram , et vclut unicumfilium ulnis uterinae dulcedinis amplectebar; et hune qualiter tulerit, opéra? pretium est agnoscatis. Sciebat enim hoc se a me aliter impetrare non posse, Domno Abbati S. Salvatoris , me présente, tradidil, prœcipiens ut transcriberet Nocte vero, me nesciente, tulit, suisque scriniis infarcivit. Et rêvera hoc est munditiœ sacerdotalis ingenium, imo hoc papalis puritatis est argumentum. Ex his tamen cum expostulatur,arridet, caputque meum, tanquam oleojocosa» urbanitatis suavitate demulcet : sacerdotem scilicet députât histrionem ; dum me rébus impugnat, verbis obdulcat. Manus incutit colaphum, os excitât ad risum. Cui simile Salomonin Proverbiis : Sicutnoxius est,inquit, qui mittit lanceas et sagittas in mortem ; sic vir qui fraudu-
Uigné de sueur, Il rejeta son manteau pour rafraîchir son corps embrasé .
Ainsi la douceur réussit là où la force et la violence avaient échoué'.