TENTATIONS DUN SUPÉRIEUR DÉMISSIONNAIRE

Nonnulli post depositum sui prioratus officiura, tantis tentationum fluctibus œstuant, ut violentissime[pugna se capere in eorum corde vix possit Proponunt narnqiie sibi (illi) maligni spiritus qualiaet quauj multiplicia animarum lucra Deo potuissent acquirere, si patienter in eo quo fuerant, voluissent ordine permanere. Quam plures enim, inquiunt, ex sœculari habitu ad servitutem Christi tua exhortatione cohiberent ! Sed hœa bona vagitas abstulit, vitiurn instabilitatis exclusit. Numquid tibi soli natus es, utnullum de te proximi tui solatiumsenliant, nulli ex te, velut ex sterili arbore, ac per hoc ignibus débita, fi uctus erumpanl ? Aliis dedisti mercedem tuam ; projecisti a te perpetuae remunerationis acquirenda materiam.

Inter haec etiam ad memoriam revocant hujus mundi bona, quibus erat ante circumfluus; exagérant paupertatis inopiam, in quà nunc cernitur infcliciter constitutus. Et, ut murum mentis impactus tentationis aries acrius feriat, additur : Perpende ergo, quanto nielius sit cum Deo omnibus etiam temporalibus bonis afQuere, quam contra Deum subsidio substentoriae necessitatis egere : quia Deum non timuisti, temetipsum deiieiendo et dehonestando, contemnere, propriis saltem usibus debueras temporalia hujus vilœ stipendia procurare. Modo etiam faisus amor eorum fratrum quorum devoto fuerat usus obse-

?[uio, latenter immittitur, modo livor in eos, qui adversati uerunt, non modicus excitatur. Istos dolet, quia se conquerunturabeo, inquem speraverant, remansisse deceptos ; illos autem quia se gloriantur de sua prœsumptionis excessibus impu-