LA FEMME

Transeo prœgnantis duros longosque labores,

Anxia prœtereo cruciantis tempora partus.

Quo nos in lucem mater tristissima fundit,

Mox pretio prolis tantosoblita labores.

Quis, precor, hoc meritum digno compensât amore?

Multa minora cmidem, sed quœ tamen exigit usus

Vitœ communis, tibi fœmina sola ministrat ;

Nam Nisi fœmina...

Quis lanam, linumque trahet ? quis volvere fusum, Redderequis pensum, vel texere quis patietur ? Plurima prœtereo quœ cura domestica poscit Promptiùs exequitur speciaii fœmina cultu, Multaque perpetitur, quœ nostra superbia transit Mollius œgrotum tractât, plus sedula lecto Assistit, studiosa cibos potumque ministrat. Plus amat, et citiùs valet ad prœcepta moveri, Inque boni formam ceu mollis cera reflecti. At mens dura viri rigida cervice répugnât, Vixque jugum patitur dum se negat inferiorem Adde quod in iragili magis est laudabile sexu Virtutis studium, transgressro plus venialis; Nec tamen in sexu virtus minor inferiori Sœpe repertafuit, sed nec transgressio major; Namque scelus Judœ quœ pessima fœmina vincit T