‹ Mélanges littéraires extraits des Pères latinsChapitre 40 sur 385 · DE LA SIMPLICITÉ DU STYLE · texte numérisé non relu

DE LA SIMPLICITÉ DU STYLE

Ce passage, emprunté à la conclusion du traité, complète la profession de foi littéraire que l'auteur nous a déjà faite au I" livre, et nous aide à en saisir le vrai sens.

De accuratione dictionis elucubratœ non satago; nec mihi pndori est si disputatio mea, quai forte probatur in rébus, aliquos verboruin inanium sectatores honore incomptai orationis offendat: quia quod ab homine doctore studendo non didici, id exhibere loquendo non notui *. Et tauien cum sententiarura vivacitatem scrmo ex inaustria cultus enervet, quis non judicet me affectationem compositionis debuisse contemnere, etiamsi eaui potuissem velut dicendi pcritus implere ? Quapropter ea mihi visa est compositio satis ornata, quai conceptiones animi cum necessaria quadam nerspicuitate proferret, non quœ illecebris aurium dcserviret. Ea est enim, nisi fallor, judicata Latinitas, quœ brevitcr et aperte, observata duntaxat usitatorum verborum proprietate, res intelligendas cnunciat, non quœ vernantis eloquii venustale atque amuMiitate luxuriat. Et prudentibus viris non placent phalerata, scd fortia : quando non res pro vcrbis, scd pro rébus enunciandis verba sunt instituta2.

Ibid., c. 34.

téméraires dans leurs entreprises , criards dans la conversation, dédaigneux dans leurs regards, présomptueux dans leur enseignement, s'abandonnant trivialement à d'effrénés éclats de rire, ils sont une charge pour leurs amis, un tourment pour les gens paisibles, ingrats envers qui les oblige, hautains envers qui les flatte, et impérieux envers tous leurs subordonnés.

Page 1