LA JEUNE VIERGE CHRÉTIENNE
« Le poème intitulé l'Eloge de la virginité respire, • nous dit M. Mary Lafon, « une douceur chaste et tendre que révèle à merveille la tranquille mélodie du style. » Nous n'en citerons que le début, où l'auteur, après un gracieux envoi, rappelle à sa sœur les souvenirs de sa première enfance vouée dès le berceau au Dieu des âmes pures.
Suscipe complectcns, Christo dignissima virgo, Alcimus ista tibi quœ mittit munera frater, Inque levi calamo causarura respicc pondus, Et tenuis fortem commendet cantus amorem. Nam quoties sanctum compleveris ordine cursum, Alternos recinens dulci modulamine psalmos, Ouos vivens in corde chelys, virtute canora, Interiore sono castis concentibus aptat : Tum licet excusso libeat tibi ludere versu, Atque fatigatam meditando absolvere mentem. Non hic fallaci tingetur barbitos unda, Pcgasus unde levés praevertens motibus auras Fingitur assumpto pendens hinnisse volatu, Dum ferretur equi gravis ungula praepete penna. Sed nec Picrio aucent hic cantica ludo, Quas sibi ter ternas mentitur fama sorores. Dat tibi germanuin, sed verax musica plcctrum, Et Ghristum resonans claudetur fistula Phœbo.
Edidit ut quartain genitrix Audentia prolcm, Teque dédit generi partu lectinda supremo, Confestim parcam promittit ducere vitam ; Ac deinceps paribus castum servare cubile Constituit votis carorum cura parentum.
Et quia principium tam sancti fœderis esses, Tu simul offerris Christo, qui protinus ipsis Accipit in cunis lactentia meinura dicatis.