‹ Mélanges littéraires extraits des Pères latinsChapitre 74 sur 385 · ZÈLE QUE LES ROIS DOIVENT AVOIR POUR LA VÉRITÉ · texte numérisé non relu

ZÈLE QUE LES ROIS DOIVENT AVOIR POUR LA VÉRITÉ

C'est le début de la réponse au roi Trasimond. On ne manquera pas d'y remarquer la fermeté vraiment épiscopale du langage, et en même temps l'adresse ingénieuse avec laquelle l'auteur essaie, en attribuant au zèle sincère du roi l'initiative qu'il venait de prendre, de l'encbainer en quelque sorte à sou insu au parti de la vérité. Malheureusement, les événements donnèrent un démenti aux charitables interprétations de l'évéque.

Cum pro nostra fidc, in quantum facultatem divinitus accepimus, libère respondemus, nulla contumaciœ seu contumeliœ debemus suspicionc notari, cum nec nostrœ humilitatis ncc regiae simus dignitatis immemores, sciamusque Deo timorem, hohorem regibus exbibendum, aposlolica ita nos pn-emonchte doctrina: fteddiic omnibus débita, et paulo post : Cui timorem, timorem : cui honorem, honorera. (Rom., XIII, 7.) Hujus timoris honorisque manifesta nobisbeatus Pelrus apcruit discretione notitiam, dicens: Sicut servi Deiomnes honorât e, fraternitatem diliqiic, Deura timcte, regem autem honorificatc. (Petr., II, 17). Xon autem parum Clementiae Tuœ dilectionis exhibct et honoris, quisquis intcrroganti tibi hoc respondct, quod ad fîdcm pcrtinet veritatis. Compctens igitur Mansuetudini Tuœ deferimus honoris obsequium, cui regalis apiccm culminis divina cernimus largitate collatum. Nec tamcn quemquam sapientem fugit, quanto sempitcrnus ille Rex regum, et Dominus dominantium timoré debeat suspici, qui temporales etiam reges prœcipit honorari. Hune si quis parum metuit, valde contemnit; hujus qui minorât honorificentiam, auget injuriam ; necjingrati ref'ugit culpam,qui Crcatoris Lmmcnsitatem perpetuam et perpetuitatem immensam creaturarum putaverit qualitatibusœstimandam.

Page 1