INVITATION A L V PAIX
Théodoric, devenu roi d'Italie, songea à assurer sa conquête en faisant des ait I iances avec les principaux princes, et particulièrement avec l'empereur d'Orient, auquel il adressa la lettre suivante, que le cardinal Baronius place en l'année 493.
Le prince qui régnait alors à Constantinople était ce même Anastase don nous avons dit un mot à la page 127. Pour s'expliqner les compliments empha tiques qui vont se mêler, sous la plume du secrétaire de Théodoric, à tant de grandes pensées si grandement exprimées, nous prions le lecteur de ne pas oublier la remarque que nous faisions dans la notice précédente, en renvoyant à la Défense de l'Eglise.
Anastasio iinperatori Theodoricus rex.
Oportet nos, clementissime imperator, pacem quœrere, qui causas iracundiae cognoscimur non baberc ; quando ille moribus obnoxius jam tenetur, qui ad justa deprenenditur imparatus. Omni quippe regno desiaerabilis débet esse tranquiilitas, in qua et populi proficiunt, et utililas gentium custoditur. Hœcest enim bonarum artium décora mater, hase mortalium genus reparabilisuccessione multiplicans, facultates protendit, mores excolit, et tantarum rerum ignarus agnoscitur, qui eam minime quœsisse sentitur. Et ideo, piissime principum, potentiœ vestrœ eonvenit et honori, ut concordiam veslram quaerere debeamus, cujus adhuc amore proficimus. Vos enim estis regnorum omnium pulcberrimumdecus, vostotius orbis salutare praesidium, quod cœteri dominantes jure suspiciunt, quasi in vobis sinçulare aliquid inesse cognoscunt : nos maxime, qui divino auxilio in republica vestra curam didicimus, quemaduiodum Romanis ;equabiliter imperare possimus. Regnum veslrum, imitatio vestra forma est boni propositi, unici exeraplar imperii, qui quantum vossequimur, tantum gentes alias anteimus. Hortamini me fréquenter ut diiigam senatum, leges principum gratanter ain-