‹ Monuments religieux de l'architecture romane et de transition dans la région picardeChapitre 293 sur 335 · Cf. Risco, Esp. sagr., XXXIV, p. 235, n · texte numérisé non relu

Cf. Risco, Esp. sagr., XXXIV, p. 235, n

3. « Ego enim Pelagius auctor istius Testamenti, in Gallecia provincia ortus, adolevi in sede S. Jacobi, ibique doctrinis ecclesiasticis adprime eruditus, ad gradusque levitici ordinis promotus sum. Inde, evolatis aliquibus annis, et maxime cum jam temporanei funderentur vertice cani, ar-

cessitus sum [a B.] memorie rege Fredeuando et Sanctia regina usque in bac sedë Sancti Salvatoris, et S. Marie urbis Legionensis constitutus sum episcopus, Dco auxiliante et Domino meo Cresconio Pontifice in hoc consentiente. Itaque, eodem anno defuncto rege, etc. » Pelage, évêque de Léon (a. 1073), Esp. sagt\, XXXVI, escr. 28. Cette charte autobiographique, écrite avec une charmante simplicité, mérite d’être lue d’un bout à l’autre.

Page 1