I. Luc, XXII

a. Dans Barelette, ce dialog-ue est remplacé par un autre dialogue entre le Christ et l'ange venu pour le conforter.

3. Ip : rcziitcs quum ou quoniain, passage tronqué et altéré qu'il m'est impossible de restituer d'une manière satisfaisante. — 4- Psal. LXXIII, 12.

respondit Patri : « Fiat voluntas tua, sed rogo ut habeam milites compatientes milii, scilicet discipulos meos assistentes et consentientes. » — Tune Pater : « Fili, quod passio tua débet esse in remedium multorum, ideo ab omnibus hominibus patieris, videlicet asacerdotibus, a principibus Judaeis, a maseulis, a foerainis, ab amieis, ab inimicis, a Juda traditore : a Petro negaberis, et ab onmibus discipulis tuis relinqueris, sed solum a duobus latronibus associaberis, et in medio coliocaberis tanquam particeps in eodem crimine de maleficiis, et taliter relinqueris quod non habebis qui det tibi unam guttam aquae, ut impleantur Scripturae : « Ego sum verniis, et non homo\ opprobrium, etc. Et similiter relinquent me amici mei et qui me noverunt recesserunt a me ». — « Pater mi, ex quo omnes me relinquent, relinquet me mater mea ?» — « Nequaquam, sed fortiter mori tecum erit voluntaria et parata ». — Ait Christus Patri : « Rogo te. Pater, ipsam non esse praesentem, sufficit pro redemptione generis humani passio mea. » — Pater loquitur fliio : (( Fili mi. eonvenit ut mater tua non sit absens a tui passione et morte propter sex rationes. Prima, quod si sibi narretur passio tua, morietur prae dolore. Secunda ratio est ut de parente disponas et eam alieui recommendes. Terlia ratio est ut tua passio corporaliter visa cordi suo perpetuo maneat fixa. Quarta ratio ut illi qui praesentes non erunt possint ab ea informari citius de tua passione. Quinta quod de sua tua caro est. Ideo non eonvenit unam sine alia pati. Sexta ratio est in augmentum tuae passionis, quae dicitur omnium maxima. » — Loquitur Filius 10 v postea : « Pater mi, fiât voluntas tua. non mea. »

Cum Christus orasset, re versus est ad discipulos, et invenit eos dormientes quod oculi eorum gravati, et dixit Petro : « Symon, dormis ? » Quaeritur quare citius redarguit Petrum quam alios. Ratio est quod ipse futurum pastorem pronunciabat, et quod deberet vigilare pastor super gregem suum. ïunc hortatus est ipsos, dicens : « Vigilate et orate -, etc. » Et sequitur : « Spiritus quidem promptus est. etc. ' » Secundo ivit ad orandum, et facta oratione, rediit ad ipsos, et invenit eos dormientes. Sed nihil dixit eis. Tertio reversus ad orationem, factus est in agonia pro-