‹ Nazareth et la famille de Dieu dans l'humanité (volume 2)Chapitre 39 sur 57 · RENTE RE SE UE URI EP · texte numérisé non relu

RENTE RE SE UE URI EP

PF", vr "

Le Éd ét. 6

nul ne devient pleinement et parfaitement l’enfant du Père céleste que par le don du Saint Esprit — « Spiritum adoptionis filiorum, tn quo clamanus : Abba, Pater. » (1).

Quoi d'étonnant, d’ailleurs, si Dieu opère cette

création nouvelle, surnaturelle et divine, comme

il afait de la première, naturelle et purement humaine? — « Formavit iqitur Dominus Deus hominem de limo terræ, et inspiravit in faciem ejus sptraculum vitæ, et factus est homo in antimam viventem. » (Gen. 11. 7.) — Un souffle de Dieu, un esprit sorti de sa poitrine devient l’âme de l’homme ; notre vie naturelle est déjà une participation de l'Esprit, vie de Dieu. Que pouvait être notre vie surnaturelle, sinon une participation de ce même Esprit, à un degré incomparablement plus sublime, une participa-

tion entière, lui-même se donnant à nous, s’unis-

(1) S'ed accepistis Spirilum adoptionis filiorum. Charitatem et graliam Spiritus Sancti, vel potius ipsummet Spiritum Sanctum, per quem adoptati sumus in filios Dei. Filiatio et adoptio nostra in co videlur consistere, quod sicut Deus Christo homini dedit seipsum, idest, deitatem et Verbum, ut hunc hominem qui dicitur Christus, faceret Filium Dei : ita nobis dat Spiritum Sanctum ejusque deitatem, ut nos faciat suos filios nosque adoptet. (Mesnochii e Soc. Jesu, Commentarii totius S. Script. in Epist, ad Rom. cap. vus, 15).

Page 1