Et ait Dominus Deus ad Noe dicens
16. « Exi de area tu, et uxor tua, et filii tui, et uxores filiorum tuorum tecum, et omnes « bestiæ quæ sunt tecum. »
18. « Et egressus est Noe et uxor ejus et filii ejus, et uxores filiorum ejus cum eo. »
20. « Et ædificavit Noe allare Domino; et sumpsit ab omnibus pecoribus mundis, et ab « omnibus volatilibus mundis, et obtulit in holocarposin super altare. »
21. « Et odoratus est Dominus Deus odorem suavitatis. Et dixit Dominus Deus recogitans : « Non adjiciam adliuc maledicere terram propter opéra hominum : quia permanet mens lio- « minis diligenter super mala a juventute sua. Non adjiciam ergo adliuc percutere omnem « carnem viventem sicut. feci. »
Dans ces deux compositions, le Seigneur bénit Noé à la manière latine. Noé présente une colombe blanche. L’autel est entouré d’une nappe ou d’un voile qui paraît en être le complément indispensable, car il se retrouve dans toutes les représentations figurées du moyen âge.
Pl. XLI. Nef, côté nord, rangée supérieure, et côté sud, première travée à partir du chœur; rangée supérieure. — Deux sujets : Noé cultivant la vigne; ivresse de Noé. Gen.