BAROCC. ΟΧΙ

xv° siècle, in-4°, papier.

1° F° 109. ÉxAoyai ἄρισαι ἐκ διαφόρων σοῤξωτάτων ἰατρῶν, éndoln ὑπόθεσις περιέχων ““λουσίως πᾶσαν ἀσθένειαν “περὶ γυναικῶν μὴ συλλαμξανουσῶν καὶ ἑτέρων ἀσθενειῶν.

Inc. : À γυνὴ, εἰ μὴ συλλαμδάνῃ ἐν γαστρὶ, βούλει δὲ εἰδέναι, εἰ λήψεται, πσπερικαλύψας ἱματίοισι ϑυμιαμάτω, κ. τ. À. — Περὶ ὑδρωπικῷν πρακτικὸν δόκιμον. — Περὶ ducoupias. — Περὶ πποδαλγίας. ---- Περὶ τῶν ἐν τοῖς νεφροῖς λίθων καὶ τῆς κύσήεως ὠφελείας" Ἰϊολλάκις δύνανται (γίνονra) οἱ λίθοι καὶ ποιοῦσι πόνον, ὅπου ἔνι ἡ Θλεγμονὴ τῶν νεφρῶν, “ποτὲ μὲν μέγαν, πποτὲ δὲ μικρόν. --- Eis ἀγρυπνίαν. — Eis πόνον κεφαλῆς. --ὶ Περὶ ἀρσενικῶν καὶ θηλυκῶν — Πρὸς ψώραν καὶ λέπραν. — Περὶ éropo- | Gñs. — Ces ἐκλογαί ne consistent guère qu'en recettes, et ont la plus Li grande analogie avec celles du Réceptaire xénodochuial, ou de celui de

Jean. — Voy. ms. Barocc. 150, n° 8.

À la suite viennent des formules d'enchantements, par exemple: Εἰς ῥῆγον (Ὁ). |

2° F° 122. Στεράνου ἰατροῦ ᾿Αθηναίου φιλοσόφου: Τυναῖκα ôuodoγῆσαι, ὑπὸ πόσων ἀνδρῶν ἐμιδύθη (ἐμοιχεύθη 3), x. τ. À. — Suivent des recelles magiques, par exemple, pour chasser le diable de la maison, contre les douleurs de tête et de dents, etc. Peut-être ces recettes sont- | elles extraites du trailé qui se trouve dans le ms Barocc. 150, n° 9. |

COD. BAROGC. CXXXT. ἡ"

x1v° siècle, petit in-folio, papier, 536 folios.

Voici ce que M. Cramer dit de ce ms. en tête de son édition de Mélé-

1 (αἰαὶ, des mss. de l'Escurial, par M. Müller, p: 190.

ἐξ τ dE

tius : « Textum ad fidem trium codicum Bodleianorum exhibemus. . . «quorum longe antiquitate et bonitate præstantior est Baroccianus. »

ἢ 2° Au milieu de ce traité se trouvent çà et là diverses pièces médicales. ? α', Ê 343. Γαληνοῦ Περὶ φιλοσόφου ioloplas. (T. XIX ,p. 222-345). β', © 341 (olim. 348 ). Προθεωρία Γαληνοῦ τῆς “περὶ αἰτίας διαφόρων νοσημάτων" ἀρχὴ οὗν καὶ κρηπὶς “σπάσης τῆς ἰατρικῆς τέχνης. — Incip.

ὑπὲρ αἰτίας Θεωρία καθέσήησε τοσοῦτον συντελοῦσα πρὸς ἴασιν ὁπόσον εἰς τὴν τῶν παρὰ ῥύσιν γνῶσιν ἐσπούδακε" τὲ γὰρ ἀτακτούμενον τῆς ὕλης ππαιδαγωγεῖσθαι δεόμενον μεγάλη τῆς τέχνης dCopuy, ἦς οὐκ ἄν A ἐδεήθημεν εἰ ouvymlero τοῖς Selois τὰ ἡμέτερα᾽ ἐπεὶ δὲ μάχη σήοιχεῖον | καὶ κράσις ἀνθρώπων εἰς συμμαχίαν καλεῖ τὴν τέχνην, καὶ μιμεῖται καὶ τὴν ῥύσιν ἡ τέχνη “σρὸς τὸ κατεπεῖγον del τὴν ἐπικουρίαν ὀρέγουσα. --- Des. ἐκ πάντων δὲ τῶν εἰρημένων ἅμα τῷ σκοπῷ καὶ τῷ χρησίμῳ...... ᾿ φημὶ δὲ τῶν νοσημάτων, αἰτίων, καὶ συμπ]ωμάτω», καὶ θεωρήσεων, καὶ |, | μορίων ἡ μετάληψις καὶ τίνος ὑποκείμενου ὑχρήσομεν. d] γ΄, L 4o4 (ol. 411). Περὶ ἑπταμήνων καὶ ὀκταμήνων καὶ ἐννεαμήνων ἐμδρύω». ---- Incip. Époryous τις τὴν αἰτίαν, λογιώτατε “σάντων ἀνδρῶν, τί τὰ μὴν (μὲν ἢ) ἐννεάμηνα ἔμδρυα καὶ τὰ ἑπήάμηνα. ---- Des. τὰ εἰρημένα d ἐποιήσαμεν ἐπισΊολῆς.

δ΄, id. Περὶ τῶν δ΄ χυμῶν. — Incip. Δ΄ χυμῶν ὄντων, τρεῖς γίνονται πσυρετοὶ, ὅτι τὸ αἷμα τροβή ἐσῆι τοῦ σώματος καὶ “΄λεονάζον “ποιεῖ σληθώραν σαπρὸν καὶ μεταδάλλεται εἰς ξανθὴν χολήν. ---- Des. σχίζοντες οἱ ἰατροὶ ἄλλο σχῆμα “ποιοῦσι διὰ τὸ εὐθεράπευτον. ε΄, 408 (ol. 415). Περὶ τῆς ἀνθρωπείας γονῆς. ---- Incip. Περὶ τοῦ φυσικοῦ ἡμῖν» ἐπιξητήσας σπέρματος “πποδαπόν τε τὴν οὐσίαν ἐσήίν. --- Des. σχισθέντος ἐν τῇ μήτρᾳ τοῦ σπέρματος, γίνεται τοῦ μὲν πεπεμμένου εἰς δύο, ἄρρενα, τοῦ δὲ ἀπέπήου eis δύο, Θήλεα. ζ΄, 422 (ol. 429). Περὶ φλεβοτομίας καὶ καθάρσεων δόσεως. --- Incip. Σκοπεῖν δεῖ τὸν ἰατρὸν ἐπὶ σπάσης φλεθδοτομίας. Σελήνης ληγούσης ᾿ ἐπὶ δὲ ὀῤδθαλμῶν.

η΄ f° 414 (hod. 4o7). Περὶ οὔρων σύντομος διδασκαλία. — Incip. Voy. plus haut manuscrit 88, n° 2, 8 γ΄.

σοῦ, BAROCC. CL.

Commencement du xv° siècle, papier, grand in-4°, 78 folios,

Ce ms. est d’une belle main; les titres sont en encre rouge.

“αὐ F1. ἀρχὴ, σὺν Θεῷ, τῶν ἰατρυιῶν ἀντιδότων. Incipit : Avroros méyypnolos ποιοῦσα πρὸς πᾶσαν ἀσθένειαν καὶ

! Anecdota græca oxon. vol. IIT, p- τ: Oxon. 1836.

C’est l'Antid. 225° de Nic. Myrepsus. (Voy. Mediceæ artis principes, éd. d'Étienne, col. 408.) Puis viennent des antidotes de Théodoret (1b. col. 415), de Philon, de S. Luc, de S. Grégoire, tirés du même recueil. Les deux derniers sont publiés en grec par Ideler .

2° F° 6 γ᾽. ᾿πισήολὴ ἱπποκράτους πρὸς Πτολεμαῖον βασιλέα. Incipit : ὁ κύκλος ὅτε ἡ νόσος ἄρχεται ἐν τῷ σώματι τοῦ ἀνθρώπου φέρονται γὰρ ἵνα τηρήσῃ καὶ ἴδῃ τὰ εὔχρησῆα καὶ δύσχρησΐα. ᾿ὑπιμελούμενοι τῆς σῆς ὑγείας, ὦ Βασιλεῦ, καὶ ταύτης τῆς φροντίδος. (Voy. cod. Bar. x.)

Publiée par M. Boissonade dans le t. III, p. 422, de ses Anecdota.

3° Ἐπ 7. Περὶ διαβόρων τροβῶν πρὸς Πτολεμαῖον. Inc. Τῶν δὲ τροβῶν τὰς διατροφὰς (διαβορὰς ἢ) ππὠροσήάξομεν οὕτως. . — Voici quelques titres : Περὶ ὀρνίθων — Περὶ ππροδάτων --- Περὶ ἰχθύων — Περὶ ὀσήρακοδέρμων — Περὶ λαχάνων — Περὶ ὀπωρῶν --- Περὶ γάλακτος, κ. τ. λ.--- Voy. ms. de Vienne n° 28, 8 6.

Puis viennent des recettes : Eis ὑδροξήλον δόκιμον. ---- Αλειμμα τὸ διὰ πρασίου.

L° F° 14 v°. ἱεροφίλου σοφιστοῦ, Ilepi τροβῤῶν δυνάμεων. Κύκλος καθ᾽ ἕκασον μῆνα ὁποίων δεῖ χρῆσθαι, καὶ ὁποίων ἀπέχεσθαι" ταύτης τῆς ἐπισήρέψεως μὴ καταβρόνησον"" ἐπέρχονται γὰρ νόσοι ἰσχυραὶ τούτῶν καταφρονούντων (-νουμένων 3), βυλατήομένων δὲ κουφίξεται ῥευματιξομένη ἡ κεφαλὴ καὶ χεῖρες, καὶ “πόδες, καὶ τὰ ἄλλα μέρη.

Cet opuscule a été publié, pour la première fois, par M. Boissonade, avec un grand appareil de notes très-instructives, dans les Notices et extraits des manuscrits (Ὁ. XI, 2° part. p. 192 etsuiv.) d'après les mss. 396 et 985 de Paris. Ideler en a reproduit le texte dans ses Physict et medici græci minores (t. 1, p. 4og sqq.). Le texte du cod. Barocc. présente dans la rédaction des différences nombreuses avec le texte imprimé; je les ai relevées et j'en donne ici un spécimen. Du reste, tous ces traités byzantins, qui étaient les manuels du temps, constituent un fonds commun que chacun rédigeait à sa manière.

1 Physici et medici græci minores, t. 1, p. 297. Ἢ

? Le ms. de Vienne 28 (Comment. P. Lamb. VI, 11, p. 288), commence aux mots ταύτης παταφρονητέον. M. Boissonade conjecture ἐπισκέψεως au lieu de ἐπισήρέψεως; mais ἐπίσήρεψις ne répond-il pas ἃ κύκλος, et n'exprime-t-il pas la nécessité de revenir régulièrement chaque année au même régime pour chacun des mois ?—M.Dübner est d'avis φυ᾽ ἐπίσήρεψις est pris ici dans le sens d'éxtσήροφή, cura, attentio, observatio.

D Li:

oO)

Spécimen des variantes fournies par le cod. Baroc. 150, pour le traité d'Hiérophile « ΠΕρὶ τρορῶν δυνάμεων * » (Janvier).

Ép. Borsson. [Not. et extr. des mss. ἵν x1.] L. 9, σήάχος L. 11, ἐν τῇ ὀπήήσει δὲ τῶν χοιρείων L. 13, οἰνομέλιτι. Ἰὺκ δὲ τῶν