CHAPITRE II

LA. QUESTION DE LA COMMUNION QUOTIDIENNE DEPUIS l'ouvrage DE FALGONI

Décret dn V. Innocent XI,

m 1. Cum ad aures Sanciissimi Domini nostri fide diguorum testimonio pervenerit, in quibusdam Diœcesibus vigere usum quotidianœ Communionis, etiam in feria sexta Parasceve, et simul aftîrmari eamdem quotidianam communionem prcecepiam esse a jure Divine, quin etii^m in illius administratione aliquot abusus inolevisse, videlicet, quod aliqui, non in Ecclesia, scd in privatis Oraluriis, et domi, immo cubantes in lecto, et non Jaboranies ulla gravis intirmitatis nota sumant Sacrosanctam Eucharistiam, quam argeutea theca inclusani in crumena, aut secrète illis deferunt sacerdotes eaeculares, aut régulâtes, aliique in Conimunione accipiant plures formas, ac particulas, vel grandiores solito; ac tandem quis confl-

teatur pec:ata venialia simplici Sacerdoti non approbato ab Episcopo, aut Ordinario. Cum autem Sanctissimus hsec consideranda comoiiserit Sacrée Congrégation! Cardinalium Concilii Interpretum, eadem Sacra Congregatio praevia matura discussione super pr£edictis unanimi sententia ita censuit.

2. Etsi frequens quotidianusque Sacrosanctse Eucliaristiœ usus a S. S. Patribus fuerii semper in Ecclesia probatus, numquam tamen, aut SÊepius illam percipiendi, aut ab ea abstinendi certis singulis mensibus, aut hebdomadis dies statuerunt, quos nec Concilium Tridentinum prÊescripsit, sed quasi humanam infirmitatem secum reputaret, nihil prÊecipieus, quod cuperet tantum indicavit cum inquit : Optaret quidem Sacvosancta Synodiis ut in singulis Missis fidèles adstantes sacramentali Eiicharistiœ perceptione commiinicarent . Idque non immerito; multipliées enim sunt conscientiarum processus, variée ob negotia spiriius alienationes, multse e contra gratiîe, et Dei dona parvulis concassa, quse cum humanis oculis scrutari uon possunt, nihil certi de cujusque dignitate, atque integritate, et consequenter de frequentiori, aut quotidiano Vitalis Panis esu potest constitui.

3. Et propterea quod ad negotiatores ipsos attinet, frequens ad Sacram alimoniam percipiendam accessus, Confessariorum sécréta cordis explorant iion judicio est relinquendus, qui ex conscientiarum puritate, et frequentise fruetu et ad pieiatem piocessu Laicis negotiatorlbus, et conjugatis, quod prospicient eorum saluti profuturum, id illis praescribere debebunt.

4. In conjugatis auiem hoc amplius animadvertant, cum B. Apostolus nolit eos invicem fraudari, nisi forte ex coasensu ad tempus, ut vacent orationi, eos série admoneant, tante magis ob Sacratissimœ Eucharistiae reverentiam continentice vacandum puriorique meute ad cœlestium epularum communionem esse conveuiendum.

5. In hoc igitur Pastorum diligentia potissimum invigilabit, non ut a frequenti, aut quotidiana Sacrœ Commuuionis sumptione unica prsecepti formula aliqui deterreantur, aut sumendi dies generaliter constituantur, sed magis quid singulis permiitendum per se, aut Parochos, aut Confessarios sibi decernendum putet, iJludque omnino provideat, ut nemo a Sacro Convivio seu fréquenter, seu quotidie accesserit, repellatur, et nihilominus det operam, ut unus- 4uisque digne pro devotionis, et preeparationis modo rarius, aut crebrius Dominici Corporis suavitatem degustet.