‹ Nouvelle encyclopedie theologique, ou deuxieme serie de dictionnaire sur toutes les parties de la science religeuse ... publieChapitre 205 sur 336 · NEC · texte numérisé non relu

NEC

ai«

lionne ce nom nui quatre Ions authentiques, il le iioin il'arti/leiel s ans quatre plogaux.

NÉTfc DIEZBÜGMENON. — C'était, ilnns le système des télrncordes grecs, la dernière des séparées. Elle était corde immobile, ou bàrvmcne.

fi ÉTÉ II YPF.lt ROI, ÉON. — C'était dans le système des létracordes grecs, la dernière des excellantes ou dosaignés : netr hyper boltou ultimum rl arulitsinium, dit Gafcri. (Lib. ■ Mufic. inilrum., cap. A.) Elle formait la doOblu oclnrc ou disdiapason avec la proslambanomèue. Elle était corde inuuobde et aprene.'

N ÉTÉ 8YNFMMÊNON. — C'était dans le système des létracordes grecs, la dernière des conjointes on du télracorde syncininén6n. Elle était immobile cl apyene.

NÉTOIDK. — Une des quatre classes des voix chez les anciens. Ces quatre classes, dit il. Vincent (Notice fur le t manuscrits grecs re lalifs fin musique, p. 120), étaient les suivantes : hypatoidrs, m/sotiles, netouhs, hyperbotoïdi t, «correspondant res|>cclivcineiit Si n.is ancie mes dénominations de bassus, /mor, conlrn, superut, ou aux dénominations italiennes de basso, tenore, allô, saprimo. »

NEL'MATION. — C'est la notation en neumes. Il est dit de saint Grégoire uu'il colligea les chants de son temps et (es neu ma, nrumavit.

N FU MF. — Selon Oafori, Pracl.mui., I. i : « Nruma est raeum seu notularum nulla retpiru liane eonyrue pronunliantlurum agregalio. Il dit dans un nuire endroit : A ’rumu grirce, latine nutus, solel inlerprelari. Suivant saint Isidore : Anima est eonjunclio notu- Inrum in quemtibet modo rut», quir canton f 'imol, dislinguit, copulul et conclurtit, tire njilur in respousoriis, tire ubi inrrniaulur, s uni ma dUiqrntia sunt pronuntiandee aquulilcr rl dutinclius. I.e mémo liston a dd encore, ch. 15 : Soient quogue cantorei ecelesinslici in cnnlicis, ut sunt Alléluia, rl versus ae in ro genere plurima , cirea unam cmwlemque vocalem eonhnuato et perenni transit u modulari. hl Ambrosiani commuai no mine melodiam appellant , dicinam scilicet trinilatem et ange/icam harmonium [ ut ipsi ainnt mente et unimo interea percurrentes.

— « Sun! autrui Neumæ sive Noumnla, vel Ncumalutn distincliones, ut rocant inusici, nota» illte quæ iu fine ejus vocis Alléluia prolixe decanlsnlur, de quibus Serapbicus Ronavenlura, lib. Ile expos. AJisser. cap. 2:Soi émus, ait, longam nolam p ni Alléluia super hune littrum A , prolirius decanture, quia gumltuin tanclorum in cœlis interminale et •» ejfabUe est. Fl Stephanus Filuensis, lib. he Suer, un Altaris, cap. \'2: Alleluuitici canins mmlnlalio , inquil, Inudcs fidelium l)co ilicults e r priai il, et gruliarum uctioncs quibus suspiruni ad ie!ei nn gaudia. Yerbum est breve, sed longo pr o trahit ur pneumnle. Porro lus Polis, qme post Alléluia sine verbisennlanlur, jutiili sive jubilations nnmcil tribuerunl autiqui. Ab aliis sequciitiæ diclte suefc quia sunt quœdam yrluli séquoia et

nppcmlix ranticl Alléluia, qute sine verbis posl ipsum sequitur. Ulriusque nominis menu'nil Amalnrius, lib ni. cap. 16, dicens: Utre jubilutio, guam canloret sequentiam tocanl, statuin ilium ad menlem nostram reducit, gutmdo non eril neressnria lucutio verhorum ; seil sola cogitatione mens menti monstrabit quod retinet in te. Et Ordo romnnus, sequitur, ail, jubilatio, quant sequentiam rocant.

« Hinr factum es! ul prns t' illcesou rhylhinieii» Rlodulationes, quæ rarius in Roiunnn Ecclcsia , in aliis quiliusdnm frequenlius posl Alléluia canlantur, sequentiæ dicta» sinl, qu'a Jnco sequentiæ psalli roeperunt Kadulfus Tungrcnsis, propos. 2.1: Alibas Aotgerus sequentias aliquas pro n munis de Alléluia comnotuisse dicitur. Ft paucis inlerjeclis : Jubili aulem seu neumala graduuliuin et de Alléluia retecundi non sunt, nisi cum illorum luco sequentiœ drcanlarrnlur.

Hugo Viclorinus, De Mysteriis Ecrlesiir, cap. 7 : Quanda sequenlia dicitur, posterius Alléluia non linbet pneuma; sed chorus loco ejus sequentiam concinit. tiuiberlus Tornncensis, lit). Pc offic. Episcopi, cap. 23 : Additur sequenlia et non protrahitur treundum Alléluia; sed sequenlia loeo ejus eanitur. I)o aucloribus sequenliarum dilfuse Irnclal Cornélius Scb dliugiis, t. I, p. u, r.ap. 6 et 7 Bibliotheece ecclcsiasticœ, et do singulis judicium suiim profert, sed non semper exactum ; militas enim perpernm (ribuit sandis Pontlllclbus. Gelasio cl Cnegorio aliisqqu l*o tribus, quas Stylus eyincit n recentioribus scriptas esse. Comnninis aulem scntenlia est primum enrum nuctorem fuisse Notgerum abbatem S. (Jalli, qui enrum Tolumen Lituvardo Vorcellaruin episcopo obi ni il , ut Eckebardus monachus in Vila ejusdem Notgeri scribit, cap. 16 et sequenlibiis, apud Goldastum t. Il Rerum Alamanniearum. Plurcs eliam sæculo xvi conqiosuisso l'erlur Adain do S. Victorc. Crcvil deirnle earum mimcrus, cl irre|iserunt nonnullæ prorsus ineptie : non enim servati sunt canones concilii Milevitani, et terlii Carlhaginensis, utnihil publiée in ecclcsia recilarelur, quod i il synodo comprobaluni non esset, sed multi inultas inlroduxerunt , ut ait Kadulfus, quia quisque gaudel suis novitatibus. Lugdunenscs proprias habent in singulis fere inissis : propria» ilem exslant in missali Norvegiie, et in aliis dirersarum ecdesiaruin, quarum niaximain partent cxplical JodocusClictovæus.lib. ivsui Elucidutorii. Al in llomaiia Fcciesia quatuor duntaxat cantari soKnl, Pastbalis nimirum, quæ incipil Yictimœ Pasehali, cujus auctorem esse Nolgerum, llerrera s.riptor receniior, asserit lib. Il De origine et progressa riluum Misses, cap. 12. Allera est diei Pemecostcs,

I mi, sanete Spiritus, quæ Hoberto Galliaruui régi adscr.bi solet, licel a nounullis Iribualur HeriiuiniioContraclo. Toi lia est S. Thomas Aquiuatis, pro feslo corporis Christi, Lauda, Sion, Salvalorem. (ju.irta denique cirniluriu misais defunctorum, Vies ira, aies ilia, quant diversis diversi Iribuuut. Leander Alberlus. Lalinocardinali L'rlino ordinis prædicatorum

31 1 MiU

Page 1