AD CLE M ENTE M XI

virtutibus venerabilis Yincenlii a Paalo.

Bealissime Pater,

Oportet episcopos ad apostolicam Sedem sincerum atque integrum déferre testimonium verilatis in quacunque causa, quae ad pus judicium devenire possit ac debeal.

Cum itaque de venerabilis presbyteri Vincentii a Paulo, congregalionis Missionis instituions, ac primi preeposili generalis, vila et sanctitale quœstio babealur, lestamer eumdem virum ab ipsa adolescentia nobis fuisse notum, ejusque piis sermonibus atque consiliis veros et ingenuos Christianœ pietatis et ecclesiasticee disciplinée se.nsus nobis esse inslillalos, quorum recordaiione in hac quoque œtale miritice deleotamur

Processu temporis, et jam in presbjlcrio conslituti, in eam sodalitatem cooptati su-

aarï • i ;.,,„: «5? ",l ït"T ( "'!0 nia,,,ere Sl ^ rapporter aussi celle de ce docteur, qui est très-

■ n un à us îf«n H ?e1K.,c',ard ?,m?n' el V™ P"»Prt à Wrt connaître ses sentiments et qui re-

iap quesuon de lu. dans !-•, i,,ir,-s que g9ISe directement Bossuet. neni a*, me, npus avpns pensé qu'il cpnvcnaji

1 ART. XIV. LETTRES DIVERS

mus, quœ pios prcsbyteros, ipso duce et tiiictore in unum eolligebat, (le divinis reluis por singulas hebdoroadas traclaturos. l'ium i ■H'inni animabat ipse Vincentius, quera cum disserentem avidi audiremus, lune impJeri senliebamus apostolicum illud : Si guis (oquilur, tanquam strmoncs fiei ; ai quia xninistraty tanquam ex virtute quant administrai ficus. (/ Pclr. iv, 11.)

Aderant plerumque Qiagni nominis episcopi , viri faroa el pieiate perducti , ah eaque sodalilaie mi ru m in modum, auciore Vineenlio, in apostolicis curis ac laboribus jnvabantur. Piœslo crant operarii inconfd si biles , qui per corurn ecclesias recle traciabant verbum veritatis, nec minus oxemplis quam verbis Evangeliuni prœdicabant.

Fuit eliam illud nobis dcsideralissimum tempus, quo eorum laboribus sociali, Metensem Ecclesiam, in qua tune ecclesiasticis officiisfungebamur, in vitœ pascuadeducere ronabamur : cujus niissionisfructus venerabilis Vincentii non modo piis instigationibus atque consiliis, verura ctiarn precibus tribu e n d o s nemo non sensit.

1 1 le nos ad sacerdotium promovendos sua suorumque opéra juvit. Ille secessus pios elerieorum, qui ordinandi veniebant, sedulo instiluit : nosque eliam non semel invitali, ut consuelos fier illa terapora de rébus eccîesiasticis sermones habcemus, pium laborem, optitni viri orationibus et monitis freti, libenter suscepiraus. Licuitque nobis ailatim eo frui in Domino, ejusque virtutes eoram intueri , prœserlim genuinam iliam et apostolicam ebaritatem, gravitatem atque prudentiam cum admirabili simplicilate conjunctam , erclesiasticœ rei studium , zelum animarum , et adversus omnigenas corruplelas invictissimum robur atque conslautiam.

Quam purâai fuie m coleret, quam Sedi apustolicœ ejusque decretis reverenliam exbiberet, quanta animi demissione et hutuilitate , in amplissimis licet regiorum etiam consiliorum functionibus consiitulus, Domino deserviret; recordantur otunes, et ego suavissime rccolo.

Crescit in dies pii viri memoria, qui in orani loco Cbristi bonus odorfactus, dignus ab omnibus babetur, qui a sancto Pontifice ri i e el canonice sanctorum numéro inseratur, si vestrae Beatitudini placuerit.

Nostris vero sensibus, Bealissime Pater, eo gratior ac firmior venerandi Vincentii bœret recordalio,quod in sua congregalione, et in nostra quoque diœcesi spirantem inluemur. Cum ejus discipulis compreshyteris nostris vivimus, cum iis laboramus ; eorumque doctrina et exempt is commissum nobis gregem, indefesso studio, neque unquam intermisso opère, pasci gaudemus in Domino.

Neque licet conticescere de piarura feeminarum cœlu, quœ ab ipso sanclissimis regulis informa!®, pauperibus el œgrotis sublerandis tama caslitate, humililate, cliaritale

! erviunt ; ut soi instituions, ab eoque insili spiritus oblivisci non sinant.

Nos ergo pii viri memores, boc ooslrum lestimoniiim, Beatissime Pater, in VestraB Sanetilatis pateruum sinum effundimus ; gnari sciliect sanctorum menlione delectari sanctos. Sed plura pçoferre tanta majestés, et pontifieiis liumcris ingruens negoliorum moles non sinunt : quauquam maxiin.iium rerum gubernacula leuenti, et magniiudo mentis, et rerum proyidentia, cl de cœlo solatia atque eonsilia abunde suppemnt viresque intégrant. Quo bono ut Èculesia Cbristi diutissime potialur, summa volorum est. Hœc coram Deo in Cbrislo loquor, in conscienlia bona et fide non ficla, ego, Bcatissime Pater,

Sanclitatis Veslrœ,

fievotissimus atque obedientissimus serrusac (ilius ï Bemgmjs, episcopus Meldensis,

Datum in civitate nostra Meldensi, 2 Augusli 1702.

LETTRE CCCXV.