PIÈCES
CONCERNANT LE SECOND MARIAGE DU LANDGRAVE, DONT IL EST PARLÉ DANS CE LIVRE VI.
INSTRICTIO.
Quid doclor Murlinus Bucer afrud doclorem Marlinum Lutherum, et l'Iiitippum Melanehihonem toUiciture <tebeut,et si id ipsis rectum videbilur, postmodum aput electorem Suxoniœ.
L Primo ipsis gratiam et fatisla meo nomiue denuntict, et si corpore aniinoi|ue adhuc bene valeixnl, quod id libenter inlelligerem. Deinde ineipiciido <|iioil ab eo tempore quo me nnster Domines Deus inlirnilate visilavil, varia apud me considerassem, et prœsertim quod in me repererim quod ego ab aliquo tempore, quo uxorem dmi, in adulterio et foi nieatione jacuei im. Quia vero ipsi et mei prsedicanles sœpe me adborlaii siinl ut ad sacra iiii-ii lu m accédèrent : ego autem apud me talem prefatam vilain deprebendi, nulla bona conscienlia aliquol annis ad saciamentuin accedere polui. Nam quia lalein vilam deserere nolo, qua bona eonscicniia pussent ad mensam Domini accedere? El sciebam per boc non ali;er quant ad judiciura Domini, cl non ad Chrisiianam coufessioneiu me pervi iiliuum. (Jlterius legi in Paulo pluribus (|iiam uno lucis, qnomndo imllus fornicalor nec adulter regnum Dci possidebit. Quia vero apud me deprehendi quod apud meam uxorem présentent a fornicalione ac luxuria atque adulierio abslinere non possim : nisi ab bac vila désistant , el ad emeudationem me convenant, niliil cerlius babeo exspe- Clandum quant exhaeredationem a regno Dei, el a-lernant dainnalioneni. Causa; 3ulein, quare a fornicalione, adulierio, et bis similibus abslinere non possint apud banc iueaut présentent uxorem sunl isla;, la fornication , de l'adultère, et d'autres désordres
H. Primo quod initio, quo eant duxi, nec anitno nec desiderio eant eomplexus fuerim. Quali ipsa quoque complexione, amabiliiate cl odore s'il, et quoiuoilo inlerdum se superlluo potu gerat, boc sciuni ipsius aulae pncfecii, el virgules, ahique pluies : i unique ad ea describeuda ditlicullalem iiabeam, Bucero tamen ontuia declaravi.
Iil. Secundo , quia valida complexione, ut niedici sciuni, siiut et sajpe eoiiiingii ut in fcéderum et iinperii contiliis diu verser, ubi lame vivilur et corpus curatur : quo modo nie ibi gererc queam absque uxote, cuui nou semper magnum gynseceuui