Boileau donnoil son édition de
Deserit illustres Phœbi tutela poetas.
Ille quidem pura juvenis descendit ab æthra,
Nube vehens, habilique coma conspectus et auro,
Et laurum et citharam læva complexus eburnam.
Isque ubi vicina mortem respexit in umbra : a Non hic ulla tuis devota est victima sacris,
Aspera mors, nec te. nostro sine numine, Divûm Fata sinunt sanctos Erebo mactare poetas.
Nam quia supremo vitas ex æthere ducunt Nascentes, vivaque animati pectora (lamma Divinum accipiunt ipso de fonte furorem; ldcirco nostrum est arctis exsolvere nodis Puram animam, et castis illimem reddere lucis.
Ille igitur, fati legem quandoque subi bit,
Non cadet obscœnæ pulsatus verbere falcis : lpse adero , solvamque manu mortalia vincla ,
Ipse legam magnæ cœlestia semina mentis.
Me duce tune, erebo procul, et trans rauca fluenta, Ibit in Elysium , qua mollibus humida rivis Arva tenent umbræ, et spatiis felicibus errant,
Umbræ nobilium vatum , quos Græcia , magnis Dives terra viris , quos Jtala terra creavit :
Ascræusque senex. et Divûm interpres Homerus, Pindarus , Ausoniæque decus Maro , quique dicaci Perversos hominum distringunt carminé mores ;
Quique theatrali suram vinxere cothurno; >
Clari omnes, tortaque umbrati tempora lauro;
Queis ultro comitem sese Racinius addit ,
Laude recens 1 , primo veterum neque cedit honori.
Atque illi æternæ positi sub tegmine palmæ ,
(Sive lyra carmen, sola seu voce ciebunt,
Dum lyra vicinis pendebit plurima ramis)
Assurgent venienti, et prima in sede reponent Lumen Castaliæ defensoremque coronæ.
Tum si quis pro laude virûm quos ultima mundi Sæcla ferunt, vel quos jampridem exacta tulâre, Diversas partes , contrariaque arma secutus ,
Claruit ingenio pollens et divite vena,
Mortalis dum vita fuit, dum jurgia fervent;
Illius arbitrio componet nobile bellum, '
Atque aget æternam tanto sub judice pacem.
Si quis erit tamen interea qui lædat Homerum,
Aut alios quorum nostro sub numine fama est,
Ilium silva teget longis horrenda cupressis,
Cum strigibus corvisque, et raucisono comitatu