Zacli., VIII. 19. —2. Isai., v

fralribus ex charilalis chrislianœ Icgibus muluo lolerenlur. Alque hoc, aposlolorum excmplo, qui eliamsi salis compcrlum habcrenl , crruiieam esse Jiidœorum recens ad chrisliaiiismum coiivorsorum scnlonliaiu , slatucntium, eliam sub nov;l lege ah csu sanguiiiis cl sulTocali ahslinendum esse, nihilo lamcn secius cùm prœviderenl apostoli, judteos quidvis poliùs initio quàm hoc factures, non solùm à manifestatione hujus erroris absliiuicrunl providé, sed et propter uniformilalcm, iiiiaiitiiiii ejus lîeri possit, inlroducendam, lege in llierosulymitano concilie lalà', auctores fuerunt Gcnlilibus , ut et ipsi cum Judœis paria facerenl. Sed nec exigendum à partibus, ut factàquamvisin substantialibus reunione prœliminari, una pars subito alterius partis opinalionibus por omnia subscribal. Plebem enim , sive noslram , sive calholicam , ab uno extremo ad aliud de repente ac velut in momento trahi, nec possihile forsitan fuerit, nec simpliciter eliam necessarium ; cùm Christus cl apostoli , ut ex evangelic;\ historiil el aposlolorum actijjus palet, doclrinas suas, non simul el semel, sed successive dcmum introduxerint.

POSTULATA.

Fine ilaque, quem prœ oculis habemus, oblinendo, prasmitlenda sunl sex dunlaxat postulata, quorum nuUum ila comparalum est, quin id Ecclesia Romana , lanquam blanda mater, pristinis (iliis suis graliosè largiri queal.

Primum est : velit summus Ponlifex Protestantes, qui suIj œquis condilionibus infrà fusiùs exponendis , parali sunt se submillere hierarchiai ecclesiasticaj el légitime concilio, pro veris Ecclesiaî chrislianœ menibris habere, non obstante quod persuasi sunl communionem sub utrâque speçie semper et in perpe'iuum à suis esse cclebrandam.

Ut summa et inevitabilis necessilas hujus postulali eo clariùs ob oculos ponatur, videautque Romano-Calholici , non temerè à prolestanlibus urgeri communionem sub utrâque specie , sed el postulatum hoc cum possibilitale reunionis esse compatibile, probandum :

1° Quàm insuperabili argumenlo simus persuasi , nos, salvà conscientiâ , sub unâ specie communicare non posse.

^2° Quomodo, non obstante hàc Protestantium opinatione, summus ponlifex, salvis Ecclesiaî suai hypolhesibus, illos in Ecclesiœ romanœ grcmium recipero , ac in suà consuetudine sub utrâque specie communicandi relinquere possit.

Primum ita ostenditur. Quicumque sunt persuali eliam calicis usum à Christo esse prœceplum, illi si communicare el contra conscicntiam pcccare nolint, tenentur ulique communicare sub utrâque specie : alqui Protestantes suiit persuasi eliam calicis usum à Clirislo esse prœcuptura : ergo Prolestantes, si communicare el contra conscicntiam pcccare nolint, tenentur utique communicare sub utrâque specie.

Antcqiiam ad probalionem minoris accédai ur, pro statu quaistionis rectè furmando , pr.'emittendum est, voccm prœcepti acci[H duplicitcr : 1" prout rem ipsam secundùm se et in suâ subslanliâ sancit, prœscrihendo qualiter res sancila , sive actus ille, qui legis vel prrccepti objcctum esl, lieri dc-