PR^FATI

De verâ ratione ineundx pacis , deque duohus postulatis nostris.

Multos novimus Confessionis Augustanœ professores magnœ aucloritatis ac doctrinae viros inclyla; ac fortissimœ Germanica' nalionis,qui divulsœ ac lacera; chrislianilatis vulnus intuiti, quœrant viam reconciliand;e pacis sub bis poslulalis ; ut Concilii Tridenlini analhenialismis ac decretis absque su;e opéra; intervenlu edilis in antecessum suspensis , qua^sliones de fide ilorum rocudantur, novum(]ue Concilium eà de re inslilutum celebretur, et quod in eo civiu ulrius(|ue partis consensione lixuin decisnnjque lueril, ralnm sil l'I irrevocabile.

ET LES PROTESTANTS D'ALLEMAGNE

Nos autem bonorum virorum de pace consilia adjuvare conali duo proponemus.

Primura , eam viam de innovandis fidei quaestionibus, deque Concilii Tridenlini decretis in antecessutn suspendendis non esse ulilem aut oplato fini conducibilem : allerum , aliam viam tutam ac facilem iniri oporlere; quâ, per expositionem ac declaralionem dogniatum ulriusque partis, dissidia coniponanlur, adhibitis utrinque fldei regulis, sive coramunibus, sive quas pars quœque probaverit, ut est apud nos Synodus Tridentina, ac Pii IV fldei Confessio : apud Protestantes vero, ipsa Confessio Augustana, aliique libri infrà memorandi, quos Symbolicos vocant.

Sint ergo eam in rem duo aequissima postulata nostra : primum , ne quid postuletur ad ineundam pacem quod ipsius ineundœ pacis rationes conturbet : alterum , ut via illa expositoria scu dedaraloria , quam diximus, ineatur ; quippe quœ omnes juvet, noceat nemini. Haec duo œquissima ac perspicua postulata nostra duas priores hujus Iractatiunculae partes efficient. His de fide exposilis, accedet tertia pars, sive disceptalio de disciplinai rébus ac de ordinandâ traclalione totâ; qui dicendi erit linis.