APPENDIX PRIMA
Quùd idololatria urbi liomœ à sancto Joanne impulala , non aliud sil, aut esse possit, quàm idololatria lune tcmporis vifjens, et deorum eodem tempore notissimorum cultus; non autem cultus sanctorum, aut aliquid quod christianismum sapiat.
Hujus appendicis duae sunt partes; prima, de idololatria illâ notissimà sic allirmatur. Loquitur Joannes de illà idololatria quae et consuetudine Scripturarum et horum temporum usu notissimà fuit. Si enim Apostolus novam idololalrioe formam ac speciera in médium addu-
1. Apud Euseb., de Prœpar. ev. — 2. IV. Rcn., m 13 — 3. ///. /ee</.,xviii. 19, 22. — 4. rî7.,I, 12.
DE EXCiniO BABYLONIS.
c '.ai^^ol. oam iiliquo aliquo signo iiulioaret. AUiui
,1 M : non er^o quicliiuam oogilavil. nisi illud
quod e\ consuoludinoScripturarum et ipso populorimi u<u e>sel omnibus nolissimmn. Quam \oio ab lus calliohci abhorreamus non est minus noium : in Scnpluris enim nihil erat noùusoà idololatria- forma qua lococroalon^ croalura-" sacra lieront , juxta islud : Sacrificans diis cradicabitttr. nisi Domin-^ svli : nos autem Domino soli el non diis sacrilicare nemo nescit : nobis, ut priscis fideiibu>. IXmis ille unus est, qui fecit cœlum et lerram. Paul - - 'Iii> idolorum turpiludinem in eo repoiie- \i^l ■/! ijtiius Iki simits, wm dcbciniis xstimare
au^,'auttlryalto. iiitt Inpùli , sculptuiw artis et coyi- Mionis hvminis dhinum cssv similc*. Kl itorum -.Quod mut.tnitt iflorinm ineoiruptibilis Dei in smddudmem ,, :Kdi< hvininia.ctrolucnim, et quadni-
.^ - tiiiin'^. Nos \erô dixinum nuUi rei cor-
poreœ aut creatae, sed sibi soli et uni semper esse simillimum . credimus ; nec gloriam Dei m idolorum formam unquain mutavimus. Isus gentium iserat notissimus ut idolis ipsis vim di\ini numinis insidere et infigi crederent; nos autem ne id quidem neque aliud quidquam ■iimile suspicamur; ac tam clarum à nobis procui esse iios illos notos populis, et apostolicis temporibus ubique célébrâtes idolorum characteres , ut diulius in tam claro argumente \ersari pudeat.
Al enim sanctorum cultus. is ipse est quem Joannes aupellat idolorum cultum : adeoque illi sancti non polenles rerum. sed nostri apud Deum communem creatorem ac Dominum liabiti deprecalores , docenle Apostolo , pro idolis antichristiani regni habentur. Quà causa ?quo indicio? ubi \el tenuis mentio novi genens idolorum? Pudet christianorum quos talia ludibria deceperunt. Si Joannes talia idola nunquam cogilavit, quid lingimusfsin autem cogitavit, ejus profeclb menlem , aliquà scinlillurâ emicare oporlebal. Nihil autem appaniit : non orgo alia idola quàm vêlera omnibus nflla ostendere voluit.
Non hic sanè aggredimur conlroversiam de sanctis : sed liceat , quaeso , commemorare res gestas et à contrarié parle recognitas. Doctissimi protestantes, Dallaeus, basnagius, et alii confitentur, quarto quintoque saeculoà l'airum antcsignanis, sanctorum preces mire studio poslulatas. Neque pro[)terea in his saeculis sistendura putamus : sed quandoijuidem horum Palrum auclorilas magni meriti habeatur, quid de iis ipsi pro- I ^ -i sint, annotamus. Nunc aliquol ex
1 ■ lia ponamus. Quid Ambrosius à Grolio
cilalus? quid Theodoretus unus omnium sui aevi Iheolopus \el praB^tanlissimus*? Jam de sanclarum reliquiarum rullu hœc habet Hieronymus contra Vigilanlium : Rides do rfliquiis martyrum, et cum aiictore hujushaorr.-,-oi Fùjnomio, lû-clesi.x- Cliristi calumniam struis, nec laie lerreris, ul eadem contra nosloquaris, quae u.»- iHiira Ecclesiam lo<juitur*.
\i;f'c liquida . U^c, rerla sunt : (juis autem hos Patres, 'iregorium Nazianzeniirn, Hasilium
. .iin, alios Ecciesiarum in Oriente
a ac Occidenle praesides, idololalras appellavil?
' im[)ius, Kunapius sopliista graîcus, Eu-
1 ■> , dr-nirpie Manichîcus. Nova ergo ido-
toiatria , quam nunr Joanni aHingunt. [)rorsus ignota
..r.i,. el à &oliâ albeis , sivc idoiolalris , ac hxrcticis
rural vir doctissimufî Verensfelsius : hos ff ri'i\K Ecclcjsiae insliluta vocal; noc mirum . i\ iMjr, nec K-mel*, m: in S'iironirn stu-
diorum .. itOHitum, parce ndmodum l'iUrcs ha-
rttrnu* , el in horum scriplis esse hospitem.
\jey:,»\. f't ;.'! -a.icin if)C<Hà nobi-Iaudatos controvcrsiarum maijuler : U-gal •»alU:m ul hinloricos, ut ijw; profitelur;
I Aet., x»ii, «9. — l Rom., 1.23. — ri. Theodor.,Serm. 8» de Martfrihmê. — « Hier. <i/fv«r/ru4 VigUaniium.— t. H H, r. 3.
res gestas cl illa illustria facla perdiscat ; facile animadvertet hos sanctorum cullus priscae Ecclesiae agnitos cl familiares, ab idololalrià quam Joannes tara saepe reprohondil abhorrere.
Vide aiilom quid inde consequatur : nova idololalrià sanctorum ex proleslanliumdecretis antichristiani regni cerlissima nota est. Haec autem idololalrià quarto quintoque sœculo viguil. Ergo jam inde antichrislianum illud re'Muim è lenebris emerseral; meliiisque Jurius, aut si eiim aspernanlur, meliùs Josephus Medus, Anglus, qui sseculis lantâ doclrinà ac pielale conspicuis, antichristiani regni impielatem allribuil, quàm \ir doctissimus nihil taie ausus, alque ad posleriora ssecula suum Anlichristumcollocans, ut jam videbimus.
Nec equidem ignoro Anlichrisli aelales ab eodem auctore distinclas : verum ulcumque sil, si sanctorum cultus anlichrislianae Ecclesiae potissima nota est , cîim hic cultus per haec saecula florentissimus fuerit, sanè Antichrislum plus quàm adullum , imb virum omnino ac valentem viribus fuisse necesse est : quod frustra dixeris, cùm ab eo lerapore ad nostram aelalem , plus quàm duodecim saecula, hoceslex protestanlium menle, omnia jam antichristiani regni spalia effluxerinl, intaclà adhuc Româ tanlis licel adversariorum minis alque odiis impetilà.
Mitto imagines nostras non prœsenliâ aut virtute insili numinis, sed memoriœ causa posilas,quas lamen unà cura sanctorura reliquiis pulavit vir doctus, nec probandura suscepit , divinis honoribus à nobis coli ; cùin à primis saeculis obtinueril Athanasianum islud : « Non fidèles minime adoramus imagines tanquara deos, » ul Genliles : absit : sed lanlummodo affecUim el arao- » rem animée noslrae erga imaginis forraam signifi- » camus '. »
Mitto ipsam eucharistiam corporis et sanguinis Ghristi praesentià vel maxime adorandam ; ne eliam respondere cogar illis qui coUala in Christum ac Spirilura Sanclura supremi cultus officia el obsequia, Anlichristo tribuere non verenlur.
Nunc prolestanliumsenlenliam,sive,ut aiunl,systema efformare licel in hune modum. Est gens in terris unum Deura rerum omnium ex nihilo condilorem agnoscens , qua; sanctos ejus coial in ejus gloriam , eorum ambial sullragia per Christum apud Deuin , eorum mérita concelebrel quae sinl dona Dei el Ghristi ; hi licet aslipulatores habeanl , protestanlium quoque opinione, sanclissimos priscorum saeculorum doclores ac Paires, sunt lamen illi ipsi cullores idolorum, ac blaspherai in Deum el sanctos ejus, in cœlum el inhabilantes in eo , quos Joannes loties deleslalur. Procui absinl à nobis quae chrislianam religionem dedecoranl : sanclura prophetam nihil (piidquam de tam novo idololatriac ac blasphemiae génère cogilanlem et indicanlem, quocumque libuerit , ad impia eliam el délira, velul obtorto collo Irahunl.
Summa sil : In Apocalypsi Joannis el idololalrià ibi reprehensà , nûlla chrislianae religionis vesligia aut indicia deprehendi poluisse : anti(juae idololatriae quae notos deos colerel, omnes notas, characteresque, omnia lempora alque etiam rerum seriem convenire : quod erat probandura.
