V : Blasphemaris ab iis qui se dicunt Ju

d'F - ' -<■■ el non sunt, sed sunt synagoga Satanœ -. \'ulo5 crgo caliunnias Jiula^oriun impulsore Salana. (juoJ eliam l'olycarpu Smyrnensi episcopo conligisse hujus uiartyrii acta à nobis commemorata teslantur '.

Ciim ergo Judœi à proposito persequendi christianos non désistèrent, idem Joannes vidit insecutani uilionem : Ecce, inquil\ faciam illos qui se dicnnt Judœus esse, et non sunt, ut veniaiil et adorent antepedes tuos, victi scilicet et proslrali Roiiianorura arniis : quod capile iv, acdeinceps copiosiùs exequelur.

Milto autera in iis capitibus ea quœ nihil habent diflicullalis, nempe judicii apparatum (cap. iv) ab Agno resignalurn libruni quo divina décréta conscripta sunt (cap. v) tuni (cap. vi, 1 et 2) ad quatuor prima sigilla, Ghristum equo albo veclum triumphatoris instar, arcu inslructum, sequcnlibus salellilibus bello , famé , et peste , tribus scilicet llagellis quùcumque voluerit immittendis (t. 4, 5, 1 ). His ergo prœmissis, quo hœc flagella pertineant Joannes demonslrabit.

\ii quintum sanè sigillum audiunlur animaî sanclorum postulantium vindictam sanguinis sui, et dilata vindicta, donec compleantur conservi eorum, et fratres eorum, qui interfiriendi sunt sicut et illi (t. 9, 10, 11;. Illos autem fratrcs expeclandos, ipsos esse ex Judteis electos mox luce erit clarius; el quia ad modicum dilata res , ad sexlum sigillum incipil se vindicta coramovere, contremiscitque orbis universus (t. 12, ad linem usque capitis). Ojhibenlur lamen Angeli nocituri terra; et mari quftaduirfue siqnemus , inquit, serros Dei nostri in fruntihus eorum (Cap. va, 3). En illi expcclandi ad modicum tempus, et brevi adjungendi beatis aniraabus quœ sui sanguinis vindictam postulabant, piorum circiler quindecim cpiscoporum operâ,qui >' ' ■ ' rti, magnam suorum civium ninilitudi- I" conciliaverant. Cur vero ad duodecics

duodeoa niitlia rcdigantur, jam exposuimus : de Dan aulem ■ - nescire me fateor. Xec intérim me lalet su-, - quosdam ideo pnelermissum, quod ei eâ Iribu Anlichristus oriturus cssel; mihi ea res pro sui niagnitudine parum comporta est, nec esl quwJ amplius inquiramus, ciim sulTIcial nobi», non jam hic suspendi animos ad cxpoctalionom divini judicii , s^id palam el sine ainigmatc revelaliim. hos in fronlibus signandos, er, omiii tribu fUiorum fsrivl a.--^umendos (t. 4), ac deinde clan'i sigillatim citalas duodecim tribus , q»-. .. - ..l'.jji-, iiiagfïj<iue animi.s alquc ocuiis inculcetur (t. '}, el seq.).

Jam hinc cxurtril argumcnlum. Quorum gratis

I. Art., «Il 1, ,« »ti. —i. Apoc, II B. — ,1. Comment. t Af'Tte.. III. W,

et cxpcclalionc vindicta suspendilur, ii sunt ex eà gente oui intentabantur minœ, rectè et ordine, ne dissipentur el disperganlur génies, anteaquam elecli ex illis cducendi colliganlur. Alqui ii quorum gratiil el expeclatione vindicta suspendilur, eranl ex .Tudaiis, expressissimis vcrbis apud Joannem, ut vidimus. Ergo ea gens cui ullionis intentabanlur minœ , erat ipsa Judaica el ex duodecim Iribubus Israël. Rursus alio modo : ii qui expeclandi, qui adjungendi, qui deinde signandi eranl, sunt Israélite. Ergo eliam qui vindictam postulabant , qui fratrcs expcctare jubebalur, eranl ex Judseis, lolumque islud Judœos spectabat. Tertio consequenler ad anle dicta V. 9. legimus : Post hœc tidi turbam magnam quam dinu7nerare nemopoterat, ex omnibus ge7itibus et tribubus , et populis et linguis et palmœ in manibus eorum, ut viclores

decel. Vides sanè venienles ex Iribubus Israël, dislingui ab iis qui ab universis orbis Iribubus orienlur, quippe numerabiles ab innumerabilibus, el uniusgenlis hominesà tolo humano génère. Reverù enim ac per eadem lempora sub Trajano el Adriano gravis commola est perseculio adversùs chrislianos c genlililale converses; hic autem, ex eo quod illi ex omnibus genlibus, memoranlur lanlùm ut aggregali Judœis, ul compelil genlibus insertis in bonam olivam Judœorum'. Omnla ergo congruunl : el poslquam semel conslitil uilionem hic nolalam assignandam Judœis , profectô conslabil , quœ iis coUigala sunl eôdem perlinere , quippe monlem illum ardenlem, stellam illara decidenlem el alla, (cap. vin.) forte eliam suo modo capitis noni locuslas. Quod eliam ex eo facile confirmalur, quôd per illa capila à quarto ad médium nonum , nemo propler idola pœnse dicalur addiclus ; sed id reservalur ejusdem capitis ix, versu 20, posl plagas ab Euphrale el ab exercilibus orientis in Romanos persecutores, inque Valerianum imperalorem immissas, ul slalim declarabilur ad ejusdem ix capitis. t. 14 el20, quod claro argumenlo esl, antecedenlia valicinia, à quarto ad octavi lînem, non ad alicujus idolis addiclœ genlis, sed ad Judœorum excidium deslinari.

AUTICULUS IV.

De capile viii. id est de tubis 1* , 2* , 3*, 4*. etc., de monte ; de niella magnd cadente, ac de cœteris ejusdem capitis visionibus.

Jam ergo coUeclis ex Judœorum génie qui superavcranl notali ac prœordinali in vitam œlernam, nihil obslabal quominus gens pcrfida ullioni permissa per lolum orbem dissiparelur, magnâ suorum strage. Ilaquc laxanlur (vni. 7.) qui cohibili eranl, (vu. 1.) venlorum spirilus : simul admillunlur ad altare, quod esl Chrislus, oraliones sanctorum, sive sub altari clamantium (vi. 10), sive eliam eorum qui de Icrrà pias voces adjungebant : (vni. 1, 2, 3, etc.) ac slalim lubœ divinorum judiciorum , ac vindictœ mundi ultrices dirum increpuere, cœpilque exoriri ad primum clangorem per aéra horrenda lempestas : f|uo turbine, stylo prophelico, magnas mulaliones rerum, et cruenla bella porlendere soient , aUjue more suo generalim Joannes nuntial ibid. 7. mox ad parlicularia devenlurus. Mons magnus, magna polenlia; quo sensu Babylon ; mons magnus ac pestifer, peslem ac perniciem in-