I. Afi'tr nriii, » 2, /j^ iforl. pertecut., n. xi

Ecckaid ad restitutam fuerunt anni decem, merises plus 7ninusve quatuor. Is hujus persecutionis charactor est positus, quem diligentcr observari volumus; simul aniniadvcrti duplex persecutionis propositum, ncmpc ut ecclesias ubique diruerent , et in ipsis Terminalibus, quasi faventibus diis ac fatis, terminum christianœ religioni imponerent : adversiis hœc duo proplielia Joannis vigilat.

Ac de ecclesià quidem eversà sic incipit' : Surge mettre templum Dei et altare , et adorantes in eo : atrium autem quod est foris templwn ejice foras, et ne metiaris illud, quoniam datum est gentibus. Tanquam dicerel : Quidquid est exterius gentibus traditur : templa exteriora , instar sunt atrii. Est aulcm verum templum Dei gentibus inaccessum : ncmpe eleclorum mentes, quod nec expilari, nec profanari possit. Abeat ergo quôcumque Deus permiserit , illa domus orationis tam édita, tamque sublimibus civitas erecta œdificiis : slat Deo templum suum integrum, cui nulla pars, nec mensura delrahatur. Hoc primum ne turbarenlur ereptis et eversis ecclesiis materialibus ; imô calcabilur sancta cir)itas-, eo more quo Jerosolyma quondam sub Antiocho illustri. Calcabilur autem prostratis corporibus, animo intérim erecto, et invictà fide. Quod autem per Terminum deum suum sperarent fore ul christianœ religioni terminum imponerent; addit Joannes, testes Domini semper prophetaturos, ac licet insepulti ac prostrati jacerent, resurrecturos lamen, ad eum plané modum quo apud Ezechielem XXXVII. Ossa arida et exsiccata, attritam , consumptamque plebem , rursus inlromisso spiritu incolumem et validam designabant. Sic portendit Joannes resurrecturos testes , christianamque religionem, quam ejus inimici pro mortuâ reliquerant, evocandam ad cœlum et ad culmen gloriee conscensuram. Audiverunt enim testes hanc vocem de cœlo dicentem eis : Ascendite hue, et ascenderunt in cœlum in nube , ipsà lide vecti ; sive sicut Deus ascendil nubem levem, (Is. xix. 1.) et levatam in currum Ecclesiam eduxit ad astira secum, regnoque et glorià induit; et viderunt illos, altoniti et slupefacti inimici eorum, qui extinctos et velut indecorè jacentes aspexcrant. Quœ omnia in medià islA persecutionc Diocleliani contigerunt, victo Maxentio confiso idolis el impuris sacrificiis, Constanlino, non sibi, sed Christo el chrislianis victore. Hœc summa est.

Jarn ad singulos versus : Civitatem sanclam calcabunt mensibus quadraginta duobus {t. 2); hoc est dimidio anno supra Iriennium; quod jam omnes ex antcdictis inlelligunl ex Anliochi persecutionc repetitum, ul res Ecclcsiœ eo statu esscnt, quo per illud triennium cum dimidio anno sub Antiocho res judaicu! fuerant, quaï horum typus essenl, ul vidimus.

Sef|uitur : Et dabo duobus testibus mets, et prophetaJjunt diebus , mille sexaginta {ilf. 3); quod esl aliâ phrasi illud ipsum triennium cum dimidio anno; ul nempe inlelligamus nullâ vi lormenlorum occlusum iri ora prophelarum,cosque omnino lanlo tenqjore prophetaturos, hoc esl, Evangelium pra-dicaluros, quanlo persecutores sœvierinl, nusquain inlcrmisso praidicandi studio.

Quod autem duos testes appellat, haud magis aslringil ad ccrlum nurnerum , quam illi mens(!S