DU DOCTEUR STEAYERT AU MÊME

Il fait i'élogf de son Manik'iiient.

Lo\aiiii, 3 m;iii 1699.

Nisi banc fiduciam înibi daret illiistrissimaet reverendissima Donn'natio vestra per bumanissimas litleras suas , non auderem loties litteris meis inlerpellare sanctissimas curas vestras, uti facio quoquebàc vice, sed brevissimè. Mandati vestri bic reimpressi, et ab omnibus mirèlaudati, etiam abilluslrissimo arcbicpiscoponostro per suas ad me litleras , mitto excmplaria qu;o supererant cbartfc leviori impressa. Jungo cliam scrij)tiunculam anonymam {S ijsteina prujjosili(,- 7ium), al tamcn niodestam; cl quai édita simul ac decretiun Romanum prodieral, nullum aut exiguum b'ic lécil strepilum. Cum pra^sunqjta illustrissinui' Gratiuî veslnc vcnia , commuiiicavi binas ejus litleras novissimas cum illiistrissimo Internuntio nostro apostolico , j)rivlato ingeniosissimoet plané insigni ; ciun id me mcritissimc faclurum lidisSimi amicorum cxislimarenl. Imù erant qui [)ublicandas credercnl , ad rcdificationem lanlô uberiorem; sed sci\i expressiore consensu veslro ad hoc mibi opus esse. Longior esse veritus], brevissimè subscriborcuin venerabundis sanclarum manuum osculis, etc.

DCXXXU

(DCXXX.)