FOHTLNA ET PI ER

I> niargine alli pntei jacebat sopore eaptus puer, qui tum in colU'giu litleiis operam dabal. thnnia buir o'Iali Icdulus et culeila mollis. Hic situs \ir gravis e\ altitudine \iginli ulnarutn ruisset. opportune etauspicatù bac transiit Fortunaipsa. blandèque enm excita\il bis verbis : Soile puer, le sospito; alià.s plus sapias \elnn. Si prolapsus fuisses, id impulantur mibi . et immerilo : namijue tu unus in culpa fores. Ninii tua: slullitia' id di-bt-l dari , au ninrositali miM-ï Sic lueula e\olal.

Mibi verù placent ba-c dicta. Nil inalè ('«'dil,

FABULA Xm.

r.ALLINA UVA PARIENS AfREA.

AMiTirr omnia , onniibus inbians a\arus. Abunde id palebit exemple gallinœ ovum aureum , si fabuke credas, per singulos dies parienlis. Tbesaurum e.xtis ejus inluTrenlem susj)icalus est. Jiigulavit, dissecavit; nil nisicœferis gallinis commune reperit. Sibi ipsi certiores diripuit fortunas.

O pra-clarum in a\aros documenlum! Novissimis lemporibus quoi visi sunt , qui <ipibus augeri dum nimis properèstuduere , in paupericinse detruserunt!

FA15I LA XIV

ASINLS GESTANS RELIQII.VS.

SvNciuni « reliquiis onuslus asinns se coli pulabal. Histlarns. jaclantiùs incedebat , sibi arrogans Ibus el canlica. Nescio (jiiis errorem iulcllexil, el ail : O asine, insanam depoin' supt-rbiam ; non lu, sed efligies sacra cidilur ; iiuic uni dt'betnr bonus. Ignari magistralùs loga salutalur.

FABLES DE LA FONTAINE EN PROSE LATINE

FABULA XV

CERVl s ET CANKS IN VINEA.

Alia el l'rondosA viiu'à, qualis plcMuinquc luxurial quibnsdaiu iu ic^ioiiibiis , prolcclus l'oi'vus inoolumitatoiu qu;oivl»at. Veiialoresliàc viop canes aberrasso cxistimaiil ; orgo rcvocant ranos. Corviis.n imliuMUiiu l'aciiius ! bciicMicii iiiiineinor. morsu car|>il vitomsibi benelicam. Audiiint, redounl . depclhint ; oo landem inorilnriis redit. Hano pirnam . inqiiit, eomnicrni. 0 iiigrali , hoc exemplum vobis prnsil ! Cojitimiô procunibil ; caiiuin turba saliatur; IVusIia pbirat coram venatoribus qui expiranteni circiimdanl.

Vera ha'c est inuiiio connu qui asylum ipsum quo mortem evasoi-unt . violant.

FABULA XVL