I.FinS ET TESTUDO

Qiii) j>rodost cursus , nisi opportune curras ? Id tcstautur li-jius et lestudo.

Vis spondero , iuquid hax' , uter liane priùs attigerit nietam? Priùs? Ad déliras, respondit \elox animal ; quatuor ellebori granis, ô arnica, sananda es. Atqui sana insanavo tamcn spondeo. Ergo paciscuntur ; pignora pone nictam doponunt. (Jnid iucrint pignora , (juis arhiter , id minime refcrt. I^cpori quatuor ad summum erant conficiendi passus : hos autcm intelligo quibus cxilit dum canes per saltus invios errantes deludit. Tempus salis supm'que ci suppetebat ad pasluin , somnum , exploratiouem venti; testitudinem senatorià gravitale incedore sinit. 111a verô lente festinat summo nisu. Is vorô hanc victoriam parvi tacit , nec sibi ducit laudi hanc sponsioncm ; immô mature proficisci eum puduisset. Pascit, quiescit, lusu distinetur , oblitus negotii. l'bi scnsit tandem œmulam fore voti compotem , sagittà citiùs advolat ; sed frustra : lestudo eum antevertit. Nonne, inquit, nierito spopondi? Quid juvat pedum pernicitas? Mené te vincere ? Quid igitur si domiporta fores?