ARDEA
Alioua>'do , nescio que properabat Ardea longis cruribus, longo rostro, longâ cervice. Ripam fluminis lustrabat. Ulisolet, sudà tempestate , unda pellucida erat. Cyprins atque lucius socii , hue illuc lascivo Insu natitabant ; ardea facile prœdâ potita fuisset. Pisces ad ripam insilicbant incautè; aies cepisset expeditè. At fastidienti visum est satiùs expeclare faniem. Diœtam observabat, et statutishoris vescebatur. Paulô post ingruit famés; aies ripœ accedens , conspicit in aquarum supertîcie tincas émergentes ex imis latebris. Verùm cibus displicuit; quid gustui suavius sperabat , superbe respuens cuncta, instar mûris Horatiani •. Mené ardcam, inquit, tincas! Mené tam vile opsonium! Ecquid aliis videor ! Spretà tincâ , restât gobius. Gobius, inquit, Ardeœ ! ô lepida cœna ! Nequidem rostrum recludere dignarer. Absit , nec dii sinant. Viliori cibo inhiavit tandem; res enim ita se liabuit , ut careret omnino piscibus. Famé oppressa, inventa cochleà , se felicemduxil.
1 lion. Sat. II , VI.
rAHI.ES DE LA i-n.NTAlM-: liN l'IinSK LATINK.
Nf siiiius ila l'aslidiosi ; solortiorcs faciles se l>ia'l)tMil in negoliis. Diiin niinio inliias Iik m . oiniiia aiiiittoiv |irriolilaris. (luxe ne qni(l(|uani faslidias , inodù circiler (jnod tnnni vsl redeal lilti. (Jiiani|ilin-iini liac in re decipuinlur. Non ardois, sed \ul>is, ù lioinines, id dictuui sil. Akini alteiani e génère vestro desuiniitani l'alu'Ilani audife.
FABl LA V.
PlEi.LA.
PiT.iLA superba sperahal sponsiini juvcnem . scitum, veniistuni, elegantem ; nec l'rigidum , nec zelolypià fcrventem (alqui lia^c duo menioranda sanè); insuper diviteni . nobileni, iiigeniosuni. At nullilii allluunl oiiinia. llli collocandiv liaud detïiil l'atuni. Accedunt proci insignes: lios niiiiori.-; lacit puella. Mené, inqiiit , hoc vile geniis! Hoc mihi destinare ! Délirant ; pudel me; misereor. En quid egregiuni! Ilujus ingenio deeranl gratia^: nil faceluni prorsus ; illi nasus turpis : inodô hoc , modo illud arguilur. NaiiKjue hujiisceniodi delicata- onuiia resliuunt. Exactis divitibus, prodeunt mediocris l'ortun£C viri. Illa deridet. Benigna sum, inquit, qua* aquo animo excipio taies. Exisliniant me angi miilluin ut nuham; verùm calibem hilaremque vilam dego. Duni puella liis dictis sibi indulget . forma deteritur annis ; amalores abeunt. Unus et aller cftluit annus; nec sine iiiœslilia. Advolat agritudo animi ; quotidie elapsos sensit risus , jocos , deinde amores; vultussensim turpatur. Frustra accurruut varia fucorum gênera; frustra reluctalur tempori , pradoiii famoso , qui surripit vénères. Domus collapsa rcstituilur ; ô si facieni fatiscentem res-" tiluore fas essel ! Muta voce quoties aiebat spéculum : Viro nubere propera. Nescio (jua* cujiiilo eamdeîn i-dcbat vocem. Hac enini Inijusmodi cupidinis imiMunessunt superbiores puella. Frater omnium expeclationem, hac nupsil tandem ignobili imbecilli(|uc viro, quom vix caplare potuit suis arlibus.
tidos , liortos \iivnles laciiinl siià iiiduslrii. Si (juod fecerint attractaveris, corrumpis omuia. liais honim oliiii ad (îangem liodos cujusdam civis foliiit. Silentio . solerter ar naviter o|)eraiii dabal liero, hi-ra* . maximeque liortis adamatis. <> (luanliim Zepli\ri amiti (îonii . beniguo af— llalu, incti'|>to faverint, quis dicaf.' (jenius, indesinenter (jperi intenlus . dominorum fuit dclicia'. Il amoreiii signilicarel , niliil obslante Icvilate ingenilà , Ik»; in hospilio sedeiii tixisset lubens. Verùm ca-teri (ieiiii ila fgerunt cum duccgentis, iit hune sive ex coiisilio , sive temerè, aliô transtulerit. Jussiteum transmigrare ad Arcliim gelidam , ut domum opertam nive regeret ; ex Indo Lapo factus est, Valefacicni Genius , sic ait : Nescio quà culpà bine abigor. Brève mihi su[)eresl lem|)us; forte inensis, forte septimana. Ilàc morà ulimiui: dum licet, tria cxoptate; tria uainque pra'stare queo. Quid exo|)tare, nec novuin , iiecarduum liominibus. Hi primo a|)pelunt abuudautiam ; continuô arca miinmis, horrea frumento, vino cellaria redundant: copia opprimit domum. Quis locus tantas opes caperel? qui ralionum libri ? qua cura? quantum temporis insumptum? Ulercjue arumnis coniicitur. Fures subrepunt ; nobilcs mutuantur : rex ipse exigit pecunia summam. Pra nimia opulenlia miseri tiunt. Molestas aufer opes , clamât utcrque; beati egeni ! His opibus prastat pauperies. Abite, nummi,abite; tuoque , dea, cordatoruni pia mater, ô mediocritas aurea, gratum qua^ fovcsotium, hue redi. His dictis, leclum subit mediocritas; cui loco cessere reliqua. Duobus oplalis , nibil sibi profecerant. Ita se habent qui miserè cupiendo sese euecant. Atqui rébus suis consulere , quàin inhiare chimaris , salins essel. Cum utroquc risiKienius. Sed ne dilaberetur incassum donum Genii, eum jani proliciscentem, rogarunt prudenliam , veras opes scilicet , qua* luiuquaiu dominum vexant.
FAIU LA VIL Li;u CLM Al I.ICIS.
FABULA VL