VII.TURES ET COLUMBl

juter aves contentione ortà. Ncfn erant illud avium genus quas secum ver diducit , et qu;e sub umbra virenli, exenqdo voceque canorâ , vénères pectus in nostrum revocant ; non aves quasipsa Cytberea currui adjungit. Sed vultures rostro adunco . unguibus acutis, de cane mortuo inter sedeccrtaverunt. Imber cruentus, nec nieutior, decidit. Singula si velleui dicere , vox deliceref. Duces lieroesque quamplures occubuere. Kupe in acria jam Promelheo gliscebat spes pœnîB amovendœ. Conatus bine inde spectare gratuni fuisscl: at miserabile visu quot cecidere strenui 1 Fortitudo , peritia, solertia, dohis, nil défait. Ltraque nianus, actafurore, oninia tentavif , ut stragem faceret quampluriniam ; singula elementa minislrant innumeros cives imrnanibus umbrarum regnis. Atqui cœcus furor miseratione all'ecit aliam genlem collo versicolori, pectore amori dedilo lidoque. Proxenetam se gessit ut bellum componerct, A columbis legati missi ita egerunt cun vulturi-

alienore quidem tempore. IMuiier canebal; scilicet is erat cantilenis locus! Sic murmurabat singulorum auribus inepta musca. Carruca tandem mullis exbaustis laboribus clivuni superat. Continue musca : Nunc, ait, reficiamus baiilum; meà industrià devenimus in banc planitieni. 0 equi, referte gratiam; solvite prœmiuni. Ita complures allectant anxium vitae genus, ac negotiis seseobtrudunt ; ubique ut necessarii accersiri volunt : quanto satins arcendi forent.

FABULA X