On lit sui alter (corr. aux errata de
ODE 2 r 9
60 Refluxêre juga cum
Ruina, Jovis [168 r»]
Manu, fulminumque
Vi fracta, ut aetheris apex
Suas opes tremeret.
Epode
6<i Sive mavult faciles sui
Patris impetus, & aquilae
Rapaces volatus
Strepere dulci lyra :
Quod excutiat e frontibus 70 Rugas deorum, serenetque Jovis ora :
Siquando nimis impiae
Asperarunt in arma saeva gentes
Strophe m
Ad hos canentis lepores,
Quasi sopore devictus 75 Sua tela digitis pater
Ponit remissis : jacet
Utrunque latus aies
Reclinans super
Sceptra fulva Jovis : & 80 Ceu sponte fluitantia
Gemina dans brachia [168 vo]
Tuis victa fidibus,
Et alas pares,
Fovet frigidum igné 85 Languente fulmen : ea vis
Tuis modis fidicen
Antistrophe
Inest Apollo : sed in diis
Tua Chelys celebretur :
Modo non alia regnet in 90 Terris honoratior
Eâ, vada Ledi quae,
Et ornât solum
Vindocinum : ubi super
Somnos puero ab arduse 95 Apice quercus volans
Apum examen agile
Suum melleum
In os nectar infans
Ingessit, hocque tenerum 100 Tibi imbuit latice
Epode
Ronsard e guttur : Tyrio valut Aliti ferunt, prope suae [169 ro]
Caput juge Dirces :
Nota foret quae lyrae 105 Utrunque fore mox principem
Gentilis : altos sonans quae raperet Orco
Reges, Jovis Olympici
Sanguinem, melle tinctulos per hymnos.
Strophe iv
Amanda virtus, magistri iio Negat & abnuit curam :
Sine fraude, sine & artibus
Excurrit in campum equus :
Canis nemora rimansque venaticus
115 Prensat, haustibus hians
Notis sine dolo, feras Latibulis jam quoque Cubantes : nec opéra Docentis canunt
120 Per agros amictae
Pennis aves : neque sonum Amabilem citharae
Antistrophe
Eburneae temperas tu
Nisi duce & magistro te 125 Tibi, Petre : amor at in tuos [169 vo]
Candorque amicos, suuni
Decus sibi adimens, ar-
rogat caeteris,
Invidens sibi malè.
Quos inter erat & locus 130 Mihi aliquis : nec nego
Tibi saepe latium
Per, & Doricum
Nemus colligentem
Thymbram, thymumque, casiam- IÎ5 que, pabulo solitum
Epode
Praebere me : dulcis apiculae More, tu labella tenera Ad haec porrigebas
Rudia fundamina 140 Favi, tibi tua quae dein
Polita cura, diu saepeque operosè,
Nectar coaluêre in hoc :
Quale non stillat Hybla, non Hymettus.
AD EUMDEM EJUSDEM » [170 ro]
Quis te deorum caecus agit furor
Ronsarde, Graiûm fana recludere
Arcana ? lucos quis movere,
Q.U0S situs & sua jam vetustas 5 Formidolosos fecerat ? ô novum
Non expavescens primus iter lyrae
Tentare : Romanis quod olim
Turpiter incutiat pudorem Nil taie quondam tangere pectine 10 Ausis Latino, quale ferox sonat
Cadmi colonus septichordi
Liberius jaculans ab arcu.
Tu primus, ut jam trita relinqueres
Testudinis vestigia Gallicae, 15 Aggressus, excluso timoré,
Ogygio tua labra fonte Mersare : voces indeque masculas
II. Ou lit septicordi (corr. en yo"* dans un erratum supplémentaire qui suit le Suravertissement au Lecteur).
I. Cette ode alcaïque de Dorât a reparu à la fin de la 2* et delà 3* éd. des Quatre premiers livres des 0^^5(1555-1555), puis parmi les liminaires des Œuvres de Ronsard dans les éditions collectives contemporaines. Les éditions posthumes l'ont également reproduite (sauf celle de M.-L.), soit en tête des Œuvres, soit à la fin des Odes^ soit même à ces deux places à la fois.
Haurire, dignas principibus viris :
Quorum tua sacrata buxo 20 Facta sui stupeant nepotes.
Félix ter ô qui jammodo fortiter
Te vate sese pro patria geret,
Quôd non suos oblivioso
Dente teret senium labores.
2$ Seu quis rebelli frena Britanniae [170 vo]
Portans, ferocis fregerit impetus
Gentis : suos in limitesque
Reppulerit nimium vagantem.
Avulsa seu quis membra rejunxerit 30 Regno resectae brachia Galiiae :
Atque Italas assertor urbes
Reddiderit solitis habenis.