ENEIDOS LIBEU V

Acrior ad pugnam redit, ac vim suscitât ira ; Tum pudor incendit vires , et conscia virtus : Praecipitemque Daren ardens agit aequore toto , Nunc de.vtra ingeminans ictus, nunc ille sinistra. Nec mora, née requies : quam multa grandine nimbi Culniinibus crépitant , sic densis ictibus héros Greber utraque manu puisât versatque Dareta. Tum pater iEneas procedere longius iras Et saevire animis Entellum haud passas acerbis : Sed finem imposuit pugnse, fessumque Dareta Eripuit , mulcens dictis ; ac talia fatur : « Infelix ! quee tanta animum dementia cepit ! Non vires alias, conversaque numina , sentis? Cède deo. » Dixitque , et praelia voce diremit. Ast illum fidi sequales , genua œgra trahentem , Jactantemque utroque caput, crassumque cruorem Ore ejectantem mixtosque in sanguine dentés , Ducunt ad naves ; galeamque ensemque , vocati , Accipiunt ; palmam Entello taurumque relinquunt ^. Hic victor, superans animis , taiiroque superbus : « Nate dea , vosque haec , inquit , cognoscite , Teucri , Et mihi quae fuerint juvenali in corpore vires , Et qua servetis revocatum a morte Dareta. » Dixit, et adversi contra stetit ora juvenci , Qui donum adstabat pugnae , durosque reducta Libravit dextra média inter cornua cestus