ENEIDOS LIBER VI

A.n monitu divum? an quae te fortuna fatigat ,

IJt tristes sine sole domos, loca turbida, adirés? »

Hac vice sermonum roseis Aurora quadrigis Jam médium setherio cursu trajecerat axem ; Et fors omne datum traherent per talia tempus: Sed cornes admonuit , breviterque affata Sibylla est : «« Noxruit, ^nea; nos flendo ducimus horas. Hic locus est partes ubi se via findit in ambas : Dextera , qute Ditis magni sub mœnia tendit ; Hac iter Elysiura nobis : at Iseva malorum Exercet pœnas , et ad impia Tartara mittit. » Deiphobus contra : « Ne ssevi , magna sacerdos ; Discedam , explebo numerum , reddarque tenebris. 1, decus, i, nostrum; melioribus utere fatis. Tantum effatus , et in verbo vestigia torsit.

Respicit ^neas subito , et sub rupe sinistra Mœnia lata videt triplici circumdata muro , Quïe rapidus flammis ambit torrentibus amnis Tartareus Phlegethon, torquetque sonantia saxa. I^orta adversa , ingens , solidoque adamante columnse j Vis ut nulla virum , non ipsi exscindere ferro