LIBER VIL

Tu quoque littoribus nostris, ^neïa nutrix, yEternam moriens famam, Caïeta, dedisti:

Et nunc servat honos sedem tuus; ossaque nomen Hesperia in magna , si qua est ea gloria , signât.

At pius exsequiis ^Eneas rite solutis , Aggere composito tumuli , postquam alta quierunt iEquora , tendit iter velis, portumque relinquit. Adspirant aurœ in noctem . nec candida cursus Luna negat ; splendet tremulo sub luminepontus. Proxima Circaeaî raduntur littora terrae , Dives inaccessos ubi Solis filia lucos Assiduo resonat cantu , tectisque superbis Urit odoratam nocturna in lumina cedrum , Arguto tenues percurrens pectine telas.

Hinc exaudiri gemitus iraeque leonum Vincla recusantun? «t sera sub nocte rudentum ; Seetigerique sues , atque in praesepibus ursi Saevire , ac forraae magnorum ululare luporum ; Quos horainuni ex facie dea saeva potentibus herbis Induerat Circe in vultus ac terga ferarum. Ouœ ne monstra pii paterentur talia Troes