C.\PUT XXVI

Solvuntiir piœcipuœ objectiones quae ex liistoiia ecclesiastica vuigo piomuntur.

Temperata, quam amplector, assertio, singulu objectiones ex bistoria petitas facile solvit.

1° Si dixeris Cvprianum ab Augustino inculpari, etiamsi Stephani papœ decreto contra rebaptizantes prolato restiterit , et jure merito plenarium concilium exspectavisse ; statini praesto est ea responsio , neinpe Stephanus nihil praecisum a tota Ecclesia credendum definivit, sed generatim tantura responderat consulentibus, nihil esse innovandum prxter id quod traditum est : neque liaec fuit solemnis definitio, sed tantum ad provisionem disciplinœ responsum ; neque a sua coramuiiione pepulit unquam Cyprianuni, sed gloriosus martyr, teste ipsoniet Augustino, sedi apostolicœ indivulse conjunctus fuit.

2° Si Liberium papam Arianorum formula; supscribentem objicias : prœterquam quod Liberius non Arianae formulœ, sed formulœ Consubstantiale reticenti subseripsit ; prœterea , uno verbe respoiidetur, in hoc exemple quam maxime eliquari distinctioneni adhibitara inter persenara pontilicis, et apostolicam sedem; quandoquidem personœ Liberii reticentis Consubstantiale, palam contradixit tota sedes apostolica.

3° Si Vigilium quintae synodo nunc adversantem ■

' Proe. verb. du Clergé, t. iv; Piic.justif. p. 62, ta. ■ Ibid. p. G26.

AUCTORITÂTK. CAP. \XVI1.

mine adliserenteni , nec siln ipsi satis constantem depinxeris; liinc certe hoc unum argues, neiiipe personam poiitificis a sua sede procul absentem, Clialcedonensis concilii aiictoritate aliquandiu tinuiisse, sed tandem aliquando, excussis disputationura nebulis, justam adversus tria Capitula deflnitioneni libenter confirmasse; ita ut praecipua definitionis auctoritas tribuenda sit, non quinta; §3noodo,quae quidem paucostantum Orientales episcopos habueral , sed apostoiicœ sedi , quœ cum toto Occidente sibi devincto incœptum opus absolvit.

4° Si ambas Honorii ad Sergium epistolas pro- (uleris, respondetur cum Bellarmino, personam so- /ummodo hujus pontificis bœreticorum numéro fuisse fortassis adscriptam a sexta synodo , non eo quod aliquid hxreticum a tota Ecclesia credendum, ex nomine totius sedis apostolicae solemni decreto definierit, sed tantuni eo quod vicarium Cbristi summe dedeceat,/j//yo</4' litteris, hxresim fouisse. Quaniobrem Léo II , ad Hispanos antistites scribens, sic Honorium decessoremreprehendebat ■ : « Flammam haeretici dogmatis, non ut decuit auc- « toritatem apostolicam, incipientem extinxit, sed negligendo confovit. « At vero uihilominus Agathe asseveral Cdem Pétri in sua sede remanssise Ulibatam '.

5° Si qucedam recentiorum pontiDcum placita minus sibi cohaerere videantur, memineris velim ejusmodi placita toto cœlo distare a solemni sedis apostoiicœ delinitione , in qua aliquid a tota Ecclesia credendum dejinilur ut fidei dogma, et dissentientes excommunicantur. Neque certe nisi absurdissime quisquam diceret, singula uniuscujusque personœ pontificum responsa injure dicendo, solemnes esse sedis apostolicae circa fidem deûnitiones, quœ singulos fidèles cogant vel asseutiri vel ab unitate recedere. Quod si cujusquam pontificis responsum aut placitum circa quœstiones dogmaticas a successore rescisum et abrogatum assignes, hinc certe colligendum est apostolicam sedem responso forsan immature cum examine dato , et postea maturius antiquato , nuUatenus adhœsisse.