‹ Œuvres de Fénelon, archevêque de Cambrai, précédées d'études sur sa vieChapitre 263 sur 357 · CAPUT XXXI · texte numérisé non relu

CAPUT XXXI

Solvitur objectio pelita ex testimonio Majoiis.

HancGersonii sententiam diserte confirmât .loaniies Major, ejusdem Parisiensis academiœ doctor celeberrimus.

« Petrus, ait Major ■ , ex institutione Christi est « institutus apostoiorum vertex et caput , et supra « quemlibet alium , sive partieularem Ecclesiam. « Kt infra: « Christus legisiator optimus optiiuam po- « litiam in Ecclesia instiluit : sed illa est regalis. >- Ijnde int'ei't regalem esse et nionarcliicam Ecclesise politiam, ex institutione Christi. Eo autein usque progreditur, ut sic disserat ^ : « Hoc potest fieri « argumejituni de Indis et christianis in aliis locis « separatis ; qui si reliqua ad iidem necessaria cre- « derent, nescii quod Romanus pontifex sit caput « Ecclesi;e;durum est dicere quod sint in statu dam- « nationis. » Niliil estsane quo lucidiusstatui possit liane fidt-m explicitam ab omnibus catbolicis exigi, ut semper credant, immobikm perseverare sedis apostolicœ traditionem. Etenim sedes apostolica non esset in docenda flde caput Ecclesise, eo teniporis intervallo, quo, aliquid hxreticum a lola Ecviesia credcndum defmiret, resectis a sua communiouequibuslibetdissentientibus, ut jam sexcenties explanatiMii fuit.

CAPUT xxxir.

SolviUli' olijectio petita ex toslimouio Alniiiini.

Cajetanum refellere conatur, bis verbis. Aimainus, percelebris doctor academiœ Parisiensis : « Papa potest errare errorejudiciali, de errore per- 11 sonali, omnibus notum est ^. » Sed nisi hune auc-

' In If St'ittciil. (lisl. XXIV, quifst. m, conclus, i. Vid. .Z^)- ))cnil. Op. Gers. t. ri, p. 1121, 1122.

' Ihid. p. 1 123.

^ 1>L' aucun. Kccles. et Concil, cap. x. In .4ppcnd. ad Op. Gers. t. II, p. Kiiil.

torcni ineptire, et sibi ipsi insulsissime contradicere velis, hacc verba sic intelliges, ut persona Papœ non soluiii pussil hacrelicuin dogma intus sentira actenere, vcnim etiainei exteriore judicio proferre. Sed minime assiruit sedis apostolica; (idem delicere posse. Ilinc lit ut probare studeat summum pontificem po.s.ip fieri kxreticum, et generali concilio inferiorem esse babendum. De cœtero sedis apostolicajpotestatemsicadstruit' : « Immédiate a Cliristo " collata est Petro primo summo pontifici. » Hoc autcm probat ex bis Cliristi vocibus : Daho tihi claves, etc. et ex his : Pasce oves méat; l'asce agnos meos.... <i Et in hoc, inquit, conveniiint satis ic singuli doctores, dicentes Christum tune eum fe- .< cisse suum generalem viearium, etc. » Prœterea: 11 Papa, inquit', potest omnes punire, et nullus i< ipsum. » Insuper ait : « Optima noiitia débet regi " regimine regali. " Unde coiicludit pnliiiam christianam esse rpcjalem sive monarchicam , eo quod Papa monarehica potestate donatur, ita ut « sit uniis II qui in unumquemque habeat auetoritatein pu- « nitivam, et nullus alius in illum. Ideo, inquit, uni, « scilicet Petro, et successoribus ejus,data est uni- « versalis potestas constitiiendi cannnes, etc.... per « totum universum orbein, nulli alteri.... In uno « est suprenia... potestas.... Et non est una (Ec- <t clesia I , nisi unitate capitis.... Ecclesia e.st unum «corpus mysticum, cujus Papa est caput.... Pon testas papalis siiprema in s[iiritualibus... non poo test mutari in aliud genus dominii. » ScTIicet monarchieum Papa; regimen non potest mutari iii aristocraticum autdemocraticum.Igiturinconfesso est apud Almainum banc esse formam Ecclesia; a Christo inditam, ut sedes apostolica sit aeterniim Ecclesia' in (ide docenda ceiitrum ntque caput. Corruniperctur autem forma , neque Christus videretur in promissione fidelis, si >el mininio temporis inlervalio Petrus in sua sede agnos simul ovesque matres pascere desineret. Haec itaque sufliciunt ut Gersoiiium, Hlajorem, atque Almainum cum liellarniino conciliari posse existimem. Neque vero alii auctores obstabunt nostrae luiic sententi;c , postquaniGersonius, Major et Almainus huicsuffragari visi sunt. ÎN'amque hactenus a criticis laudati siint, utsui duces et antesignani in deprimenda papali auctoritate; Gersonius quidem teinpore magni schismatis; alii vero ambo longe posteriores, scrip.serunt post flebile dissidium inter Julium II papain , et regem LudovicumXIT. Hoc unum omnes probare

' De aitctor. Kccles. et Conc. cap iv. lu .-Ippfnd. ad Op. Gers. t. Il, p. 087.

2 De Potesl. Ecoles, et Laie. cont. Ocham cap. iv cl v; ihid. p. 1024, 1026, 1027.

Page 1