SU.MMI PONTIFICIS AUCTORITATE

MONITUM EDITORIS.

J\M public! juiis facliim fueiat secimdum hujus coHcclionis voliimea, cum infer auctoris nostri manusciipta quatuor Kpisfolas latino iiiiomate cousciiptas deprchendiiims, quas, tanquam pra?ceitentis Disserlationis natuiakm Appendicem, eidem adjungeie visum est. In liis piolecto, non soluni iUustrissiiiii auctoiis de tanti raomenti qutestione opimo magis ac ma^s evolvitiir; sed esimium insnper continelur spécimen cautionis illiiis , quani , in adstniendis fidei dogmatibiis , piofanarpie ha?reseos novitate debellanda , nunquara non adbibere débet vir theologus ; ita videlicet ut omnes schola; opiniones argumentis suis intûctas relinquat. Nec minori admiratione digna videbitur nobilis illa loquendi libertas, qiia Gallicanus praesul, cardinales licet , intimosque summo Pontilici consiliarios alloquens , ipsonini aniniis altissime inlixa impugnat pra'judicia, lidei pariter incolumitateni , et christiana; reipublicic Irauquillitatem tedentia.

Cardinales nonnuUi, simul ac theologi quidam ultra monlani, tamarchiepiscopoCameraccnsi quam ca;teris pra>sulibus Gallicanis vitio vertebant, quod, in Pas/oralibus miicontra Casiim Consclenliœ Documcntis, Ecclesiœ tantum infallibiUtate niterentur, infallibilitatcm vero sanctœ srdis omnino silerent. Ipsimet summo PontiUci , hac de causa , improbatum fuisse Cameracensi arcluepiscopi Dociimentum pastorale 10 februarii 1704 datura, tertior illcpaulo post factus est, tiunex quonmidam privatorum, tum pra>sertim ex Internimtii Bruxellensis epis- (olis ' . Quinimo sub idem tempus rumores quidam ferebant cpiscoi)onnn Cai unsentis Noviomensisque Mandata , pra^ tensi illius vitii obtentu , prohibitorura librorum Indici mox inserenda esse ' ?

Eo praecipue spectant quatuor bujus Appcndicis Epistoke , ut Ecclesiic paci adeo infeusa pra?judiciorum nubila discutiantur. Dua; quidem pi iores , diebus niaii 1 2 , aiigusti vero 25 amii 1 704 datœ , eminentissimo cardinal! Grabrielli inscribuntui-, quocumper litteras sa-pissime coUoquebatur ; et cujus interventu de negotiis ad Ecclesiaî bonum pertinentibus cura ipso Clémente XI , pontificemaximo, confene solebat archiepiscopus Cameracensis. Ha?c autem potissinium ad causae su<ie defensiouem argumenta urget clarissi-

■ Factum illud narrât ipse Cameracensis, in proœniio Episti>l^ sccundie Appendkh bujus.

' Vide exordium prioris Epislol:t'.

mus auctor . in dogmate catliolico adversus novatores adstruendo, senipcr abstrahendura esse a quœstionibus scholanim libertati permissis ; Romani Pontificis infallibilitatem a nullo bactenus concilio nec summo Pontifice definitam fuisse; celebiiores catholici dogmatis defensores, ac lîossuettnn praesertim , in scriptis adversus protestantes editis, tantoque plausu ubique teriamm exceptis ; de infallibilitate illa omnino siluisse; quœstioneni dcniqne cum jansenistis agitandam in en non esse, an summo Pontitici vel concilio generali tribuenda infallibilitas, illud vero vmice qua-ri, an tribunal infalliiiile, ab ipsismet novatoribus agnitnm , in dogmaticis textibusapprobandisveldanmandis infallibilitatcm suamexerceat. lisdem argumentis amplius evolvendis conlirmandisqueimpenditurEpistolatertia, eminentissimo cariUnali Fabronio inscripta.

Quarta denique , ad prœfatum cardinalera Gabrielli rursus directa , loquendi modum a clero Gallicano , in comitiis aimi 1705, pro açceptanda constitutione Vineam Domini , adliiliitum ^indicat. Nimirum Gallicanospiocsulcs, liane buUamacceptando, jus sibimetipsistribuissejudicandi de quaestîonibus ab apostolica scde jam diremptis , aperte conquerebatur summus Pontifex. Has crgo querelas ut comprimât Cameracensis , in priori quidem Epistolci! suai paragraplio, sedis apostolicœ jura, apud orthodoxes tlienlogos uuanimiter adinissa , nitide exponit ; ex quibus obiter colligit minime desperandum de conciliandis in temperata quadam sententia Cisalpinis T ransalpinisque doctoribus ; qucmadmodum in speciali dissertatione mox fusius ostendere .sibi propnnit. Hac data occasione, Disscrtationis illius scopuni exponit , prœsentem Appcndicnn immédiate pra?cedentis , et cui adornandne mentem suain paulo post applicuit. In altero ejusdem Epistola; paragraphe, ex iisdem priueipiis colligit , episcopis quidem , utpote Romani PontÛicis jurisdictioni divina institutione subditis , minime jus inesse sedis apostolicœ judicinm examinandi , reformandi vel convellendi : ad eos tamen pertinere ut, in acceptando sedis apostolicce judicio, cum cadem pronuatient per modum judicii , testantes nempe judiciurn illud cum singnlarum crclesiarum traditione prorsus convenire. Has porro assertiones probat doclissimus pra'sul , tum ex constanti omnium sneculorum praxi , tum ex ipsa œcumenicorum conciliorum liistoria. Illud autem praecipue notatu dignum est , luiic Cameracensis doctrin.'e prorsus consentaneam esse satisfactoriamEpistolam ad ClementemXI, pontilicem maximum, 10 martii niOilirectamjprsecipuorum antislitum noraine, qui jam dictis comitiis anni 1705 adfueraut '.

Quamvis in utraque posteriori Epistola nec dies nec annus apponautur, ex earum tamen série constat exeunti auuo I70C,vel ineunti 1707 utramqueadscribendam esse. Utriusque siquidem proœmiimi, posteriorisque paragiaplius ullimus, aperîe indicant aliquot mensibuseas fuisse conscriptas post alteram epistolam San-Pontiani episcopi ad Cameracensem arcbiepiscopum , 22 maii 170G datam».

Non ouuies (piidem adversarios suos ad sententiam suam reduxit Cameracensis. Hormn vero censuram abunde coinpensavit siunmi Pontificis suffraginm, cujus prudentissimum pariter sagacissimumque ingenium non poterat quin lis rationibus perraoveretur, quibus tum sui iji-

' Dehis consulautur P. d'Amîicxv Mnnurialia chronulo. gica , 17 julii iTus; necnon dakcentre, CoUecUo Judiciorum de novis crroribiis, t. m, part il, p. 457 et seq.

^ De bac Cameracensis disceptatioue cum Sancii-Pontii cpiscopo consulalur Fenclon. Hisloriii , Ilb. V, n" 6; necnon ta Oper. t. X, Muniliim ediioris, u" 10. p Ixvlij et seq.'

DE SUMMI PONTIFICIS

sius , ciim cx'Icroi iim Callicanornni anlislilum agenili rationcin p/uijabu. aitlnepist'o|ius CiHiifiiaccnsis'.