‹ Œuvres de Jean Lemaire de Belges, publiées (volume 5)Chapitre 111 sur 125 · FILLE A L'EMPEREUR MAXIMILIEN · texte numérisé non relu

FILLE A L'EMPEREUR MAXIMILIEN

Nuperrimè cùm Lugduni essem, Vir omatissime, ainsi que par curiosité naturelle je inemployé volontiers à investiger choses nouvelles, perscrutans diligenter ojjicinas calcographorum nostrorum, je trouvai prêt à mettre sur leurs formes impressoires une œuvre nouvelle de ce très élégant philosophe, orateur, histoire et physicien, messire Syraphorien Champier, Lyonnois, traitant des illustres Rois et Ducs lorrains, ensemble un autre recueil des évêques de Toul ; et outre ce ung singulier traité de l'ordre de Chevalerie... Quce quidem omnia, etsi doctrinam ingentem hominis prœ se ferant, venamque divitem eloquentiae ostentent, magis tamen obstupui laborem illum, et quidem laboriosissimum.... Car déjà javois autrefois veu assez de ses louables labeurs, imprimez tant en latin, comme en nostre langue gallicane. Ratus igitur sententiam hanc esse verissimam, quod honos alit artes, omnesque accendunt ad studia gloriâ, Jai écrit à sa louange hoc epigrammaticulum vernaculum qualecumque et ruditer fabre/actum, lequel jenvoye à ton humanité, ut scias me eum qui familiam tuam tam multimodis scriptionibus honorât, etiam honore non vulgari prosequi. Vale. (1)

(1) Allut, Étude biographique sur Champier. Lyon, 1859.

HUMBERTUS FORNERIUS LUGDUNENSIS DOMINO

SYMPHORIANO ARTIUM ET MEDICINAE

PROFESSORI BENEMERITO

Cum ad officinam librariam argutioris limae auctores (ut moris est mei) cunctando seligerem, tuus ille candidus liber (nescio quo bono omine) qui de curandis animae et corporis aegritudinibus sit indictus, ad manus nostras pervenit (Commodum enim formulis oeneis excudi ceperat). Cumque nos duplici et inopino affecisset gaudio, tergo archetypi tuiinherens, cornes subsequiturepistola Johannislemaire(l). Cognomentum sane (ut par est) suis consonum virtutibus, ut qui majori quadam proecellentis ingenii dote augustiorique facundia reliquos suae sortis hommes antestet. Nam cum superiori aestate, (dum fata deusque sinebant) miti fruerer contubernio mei Socratis, domini Andrese Vitonis philosophi , theologi ac jureconsulti celeberrimi, (olim Veneris, nunc Parthenices phanum) tune incolentis (2), expertus sum hominis ingenium, temporariam eloquentiam, stratagemata, rotundos rythmos, multisciam rerum verborumque (3) peritiam. Et ita expertus, ut abinde et ignavise et studiorum pertœsum suppuduerit instituti. Quippe qui gallica et ausonia oratione promptiloqua scatens (qua habita

(1) Est-ce la lettre citée par De Colonia? N'est-ce pas plutôt une de ces épîtres laudatives dont il dit : « à la tête et à la fin de ce recueil on voit des lettre de plusieurs savants ? » Celle-ci se rencontre dans les éditions de 1512, 1528 et 1533.

(2) Notre-Dame de bon Conseil, à Fourvières. On croyait qu'il y avait eu là autrefois un temple de Vénus.

(3) L'édition 1512 des Illustrations porte heroum. Nous avons adopté le texte de 1528 et 1535.

repente inter nos adamantina conflata est amicitia) ita stupidum, ita attoniturareddidit.ut illius imago mentem meam ingressa (ut Didoni de Enea evenit ; cujus vivi herebant in pectore vultus) verbaque complures manserint dies, effecerintque ut vix meminerim mei. Nempe olim illius fama tacto mihi mens juvenili ardebat amore, compellare virum et dextrae conjungere dextram. Cujus consortio in insulis fortunatis esse videbar, cum ille tam ornate, tam canore, nullo vel parum praeceptore usus, subsicivis et regalibus occupatus negociis (1), verborum censu, candidissimis sententiarum rivulis, arnica supparasitantenaturatotusscateret. Ex quibus quidem factum est, mi Symphoriane, ut duplici symphonia sic fuerim delinitus : illius candore et rythmis ; quibus suavibus verbis flosculos intexens, Champerianum ortum comiter excolit (meilito laudum illicio irrigat hujus pascuoso eruditionis tuae campo ; ut ad solidam voluptatem nihil reliqui fecerit (2) Nunquam igitur de vobis ita magnifiée dicam : id virtus quin superet vestra etc. (3).

Page 1