CUM EARUM CORRECTIO.NE

DE PR.ESENTIA CHRISTI IN EL'CHARISTIA , DE COMMDNIONE SUB UTRAQUE SPECIE'ET MISS^ SACRIFICIO.

15° Ghristus in Eucharistia nobis non solum comniunicat guram, sed ipsam verani et realom substantiani sui corpo-

et sanguinis, et sub speciebus illis panis et vini pcr consecrationem conversa

ris, il ligue ita vere et physice inest , s)(vt anima corpori; panis et vini substantia ia corpus et sanguinem Christi vere et physice post consetrationem reperitur. supra

Cil m autem pra?sentia3 liujus modus sit spiritualis et sensui

sensum, aliaque plura

difftciiis momentaque quihus rncipit et durât, ab ipso Cliristo non sint expressa, intellectum nostrum circa hac et similia in obsequium Christi merilo captivamus et Ecciesiœ suhjicimus.

Teuentes tamen quod post consecrationem Cliristus sit prœsens speciebus illis iisque

Hic non participatur heneficio dentis sed mentis, et fidei vivœ,

durantibus perseveret. Ghristus hic sub speciebus existons non benelicio dentis si^d

seucharitate informatx. Ipse vero" proprius effectus hujiis

mentis et verae fidei cognoscitur.

Sacranienti, extra aclualem illius usum non liabetur, sacramentum

tamen etiam extra usum persévérât.

46° Christus quidem pro hoc Sacramento duplicîem mate-

laicis utriusque speciei

riam, panem sciHcet et vinum designavit : cunctisque fideli-

usum neque pra?cipiens neque prohibens : ideoque per

bus etiam laids, utramqiie hanc speciem concessit, et hi om-

plura secula alii de utraque participai unt, alii vero non.

nés utramque ac nbique per duodecim sœcula parficiparunt. Ciim tamen sub alterutratatus Christus sumatur, prœceptumque Caritatis et Unionis niembrorum Christi sit omnium divinarum legum finis et summitas , gravissimum sane schismatis

praetextu alicujus divini praecepti

crimen illi non evaserunt qui sub alicojus circa utramque

de utraque specie sumenda, una

speciem, prœcepli divini prxlextu cum una sola sese non consola panis specie non fuerunt contenti,

tentarunt, unionemque ac obedientiam Ecclesise suœ Romanai deseruerunt- Sedquid nunc curn plèbe faciendurn quxSckisma non fecit, sed invenit; quirque hanc Testamenti Christi partem per duodedm sœcula, imo per sexdeciinpossessam, non

502 PROPOSITIONES NOVEIXORUM

absque extrema sui consternât ione sihi av ferre cerneret ? Nonne hic et nunc divinum erga tenellos caritatis prœceptum, ipsam quoque memoratayn Ecclesiam vicissim ac magis obligat, guàm siium proprium ac hvmanum ?

17" Giini in sacra Gœiia scu Missae saciiiicio sese ipsum Christus Patri offerat, et à Ministro quoque pro peccatis nostris offera-

ipseniet Christus post consccrationein

tur, et ab Eodem consecrctur et sumatur; Hujus verô obla-

niilla

tionis intuitu Deus nobis propitius reddatur ; non est ratio,

ft cur Missae verum incruentum et propitiatorium Sacrificium negelur.

DE SACRA SCRIPTURA et Romano Pontifice.

, et traditiones apostolicae sunt

18° Sacra Scriptura es^ régula lidei extrinseca : intrinseca vero Spiritus Sanctus reveians, non privatus spiritus. Miiiisterlalis

autem est ipsa Ecclesia declarans an spiritus sanctus sit locutus.

19° Si cuilibet licitum esset privatse suae verbi Dei interpretationi adhaerere, tôt darentur Religiones, quot Parochice et capita.

20° Romano Pontifici competit Primatus tam jurisdictionis quam dignitatis super omnes orbis Episcopos.

21° EstCliristi Vicarius super totam Ecclesiam.

22° Generalia Concilia qua3 ab ipso pontifice congregantur et gubernantur sunt infallibilis et divina? veritatis, si ab eo confir-

mentur.