‹ OEuvres de Leibniz; publiées pour la première fois d'après les manuscrits originaux, avec notes et introductionsChapitre 61 sur 63 · DE ECCLESIA ET CONCILIIS · texte numérisé non relu

DE ECCLESIA ET CONCILIIS

23° Quando Pastores Ecclesia? in Concilio generali légitime

et aliquid circa lideni vel mores definierint eaque a Ro-

congregati fuerint : — credendum est, Ghristum juxta banc

mano pontifice sint confîrmata,

promissionem : Ego vobiscum sum usque ad consummationem

adstitisse

saîculi, illis adstiturum, et ab erroribus et passionibus ita

CUM EARUM CORRECTIONE. 503

praeservassc docuerint

prœneroaturum, ut nil ibi doceant, quod oviculas suas possit

propterea istas illis omnino teneri

seducere, et quod hx illis obedire tencantvrjvxia illud : Si quis Ecclesiam non audierit, sit tihi sicut Elhnicus et Publi-

canus.

24° Unde quando Concilium aliquod générale praefata Romani Pontificis authoritate et consemu congregatum fuit

et coiifirmatum

nulli prorsus Christiano licitum erit, detinitiones illas, qiias major pars covcjregatonim ibi dédit in dubium vocare, val etiam disputare, an Concilium illud fuerit satis générale an libère vel légitime, circa hujusmodi defmitiones procedens. Quicquid enim circa hoc et quaevis alia, pars major memoratorum Pastorum declaravit, et pontifex conQrmavit, id absque ulla contradictione est recipiendum est.

25° Circa reliquas fidei quaestiones, et quse minoris sunt considerationis quam supradict», hucusque quidem congrua

istos

defuitoccasioettempus, novellos hos sat distincte informandi, protestantur tamen sese, quod bas, etquasvis alias intellectum suum captivare, Ecclesiœque Catholicœ et Romanœ definitionibus eo modo quo reliquis fidei articulis, ac Dei revelationibus, circa cuncta firmiter velle credere; et fidei professionem ab ec

clesia Romana praescriptam emittere.

inquiunt, superest médium

NuUum enim aliud, superesse médium restituendi christianitali pacem temporalem, ac assecurandi animarum salutem œternam, quam ut ad divin i prœcepti de unione in una hde, charitate et obedientia, observantiam aspiretur. Hanc vero absque supradicta cum Ecclesia Romana, Ejusque supremo Capite, conformitate et submissione obtineri non posse. Concludunt itaqve sese résolûtes esse ad tractandum cum illo, circa modum ad idem reducendi populos doctrinœ et summx authoritati sux suhjectos , multasque magnas provivcias replentes. De facto vero varias inferiores et a se dependentes, ad idem bene disponere inceperunt.

Omnia qiiae sequiintur, fuere in correclis propo sitionibus omissa.

Page 1