STATUS SECUNDUS

In secundo statu miuor fuit fumilis viscositas, niobilitas major ; evacuationes facilius succedebant , et illas primo ingressu instituera sa;pe conducebal , periculuni enim aliquolies in niora. Alias tamen proluit digestiva diluenlia per vifjinti quatuor boras ex hydiomele acidulato adhibere. Si ex calore molesto, sili, vagis inlestinorum doloribus, uriiiis, acrimonicB multum suspicari licebat, medallam cassiœ , vel succum citri, solutioni tartiiri emelici, loco sirupi capilloriim veneris addidi. Saepe primis diebus vix ullum remissionis tempus observari poterat ante emcsim ; bac vcro celebrala inox omnia pacabantiir. Ancilla viginti sex aul oclo circiter annos nata, cgregie consliluta, postquara per boras ali(|uot dirissiine rigiiisset, preheiidebalur sœva ce|>ba!a!gia , piilsu céleri conlracto, cute ardente , nauseis, siti , uriiiis perpaucis, aivi obslrtictione j mandatus Pbarmacopola purgationem prrescribit , pulveres nilrosos , emulsa , pediluvia , sed omnia incassum, ne minulum quidcm remittit ScEvities morbi : quinta die invisens ;egram , polionem ex tartaro einelico cum aqua; viginli , succi citri duabus unciis praîscripsi , ciijiis uncias 1res omni borae quadrante biberet ; stupendam sordium copiam avw v.al zarw ejecit ; nocte sequenli dormivit ; sexia die pulsus mollior, elatior, rarior levis tantum careba-

(1) De nov. jebr. iiigressu, p. m. 3G7. In morbis quam plurbnis, quorum curalio solis evaciiaiitibiis ahsolvitur, si diclis evacuationibus perlinaciler insistamui , tisr/iie ilum sijmptomata omnia prorsus ubli'fjauerinms, sœpitis œgro nonnisi morte me !ebimnr, etc. Nec mirum : appelilus est vigoniis ventriculi funclio, cui impar est omnino quamdiii vires langueni ; lamdiu ergo jacel appelilus, jacct el digeslio ; ncc illum excilabuiU purganlia vi veniricuii adeo infensa; quod noiare velim iili qui ex faslidio, nausea, anxielate, diarrhea , lienteria, elc. , evacuandi indicaliones prolinus deducuni , sicque omnia pessuoidant.

ria , silis sedata , status demum remissionis; vespera exacerbatio. Seplima, prima potio , dimidiata dosi tartari , et longioribus potata intervallis pliires eduxit sedes, vitior vespertina exacerbatio ; octava et noua limonatura (sit venia verbo) simplcx, nona enema ; décima limonatuni purgans ut septima, desiderata exacerbatio. Undecima, duodecima , décima tertia , omnia fauste succedebant ; limonatum simplex erat instar omnium, sedes biliosœ, redeuntis sanitatis critérium. Jam rara fulicitale alimenta soUicitabat vcntriculus, cui nimium induisit, inde décima tertia sub noctem recruduit febris , cum aci i calore el gravi cepbalalgia, per integrum nictliymerum duraiis : rémittente paroxysmo mannam cum lamurindis prœbui , optime convaluit citius quam oinnes alii.

In génère, post priniam evacuationem, plerisque vix quicquid pra;scripsi prœter limonatum l'or te , vel decoctuoi radicis giaminis canini, cui addebalur succus expressus acetosae aut alleluya;; « succi » eniin citri et acetosœ , putredini resis- » tunt, cor peculiari vi ruborant , intem- » periem febrilem corrigunt, aperiendi- » que vim habent (1) ; » illos aut similes potus frigidos ad uncias du.is omni semibora aul frequciUius polabant ;n(jnquam enim niibi arrisil metliodus raro et copioso bausiu polum œgris pracbere. Fréquentes et parvos aiitiquis dilectos in dessueludinem nescio qno l'alo ruenles, reslitucrunt prœstantiores nonnulli medici revi decimi sexti et septimi, firmaque lege illos stabilivit Boerliaavius ; dehujus melbodi prsestantia legi débet illust.

Commenlalor (2). Illis qui pra;diclas respuebant potiones , decoctum bordel cum sirupo rubi idei aut cerasorum acidorum proderat. Verbo, egregie successit omnis potus acidus nec nimis emollicns ; quaiis optime eonficilur', ex succis expressis fructuum boraeorum cum aqua et saccha-

(1) Sennerl, De febribun, I. ii, cap. vif, pag. 2!21. Ibidem invenies, quod nolain dignum , magis urgere quandoqite putredinem et ccdorem, magis alias obstructiones. In primo casu succum cilri, in secundo acelosaria adliibui.

(2) § 640, I. Il, p. 215. De febre biliosa speciatim agens scripsit Alberli : Petits sil sufjiciens, viodo non largis liaiistibiis ingestus, prœstat euni sorbillare, aut cocideatim sed repetito exiiibere. Prax. génère, 1, ix , cap. V), § 9 cl 25.