BUTILLEKIO CHAVIENIO V. VICXUUUS S. l». D

Dupliciler delectatus sum luis lilleris, et quod ipso risi, et quod te ridere posse Intel lexi : (ceci est de Cicéron; vous vous apercevrez bien que le reste n'en est pas.) Verebar enim, ne te hominem urbanissimum tam longa extra urbem commoratio tœdio et languore afficeret. Verum illse luae jucundae, suaves, salibus undique aspersse , salis ostendunt solitum in te vigere genium , illamque ingenii lui aciem nulla ralione retundi posse. Nec miror sane, quod rure nihil l'uris contraxeris, et te ubique tam eleganlem praesles, quippe qui omnium eleganliarum fontem larn prope habeas , et a latere viri supra omnes eloquentissimi non discedas :

El le liœc Scire, Deos quoniam projnus contingis, oporlet.

Ut enim videbantur Athense migrare quoeunque se Alcibiades contulissct, sic quicquid in urbe est urbanitalis politiorisque doctrinse, lepores, venustates, Vénères ipsœ, Richelium , quoquo se vertal, comitantur. Quam lubcnti animo epistolam tuam legerim, quamque capiar illis ingenii lui dcliciis, illoque libi peculiari génère scribendi, peream, si satis dicere possum. Tu reputa, quse in ignotissimo diligerem, cpiam mihi cara esse debcant in te bomine amicissimo, omniumque meaium Ibrlunarum ac ratio- Dum patrono. Quod mibi succenses, et subirasci videris, quod me paiiun diligcnlem priebeam in rébus

BLTILLEKIO CilAMKMO V. VICTIKLS (1639 1. 81

tlomeslicis curandis, inque illo ncgotio conliciendo ([iiod me liic dctinct, jure quidcm, sed et perhumane lacis, qui lanlis implicitus negotiis, mea cures. Cœlerum, libi persuadeas qua?so, me omni observanlia , fide, amorc erga te, omni denique studio omnibusque officiis pra^stiturum , ut me bac tua bumanitatc ac benevolentia dignum aliquando judices. Enim tuus, 'imo noster, quam me devinctum babeat, et in posterum sit babilurus, ipse judicare potes, qui et beneficium ab illo in me collatum, et me quam gratus sim nosti. Ccrte vir alioquin summo ingenio, acerrimo judicio prœditus, liberalissimus, et ut omnia dicam, amicitia tua dignus, vel ob id unum facinus, ab omnibus laudari , a te amari , a me coli semper débet.

Roxanam ' bis diebus diligentissime legi. Quid de ea sentiam quieris? Nibil, mebercule, usquam elegantius, nibil ornalius, nibil sublimius, dignum denique Alexandro et Armando. Quo propius inspexi, eo mibi pulcbrior visa est, tamque absoluta, ut nibil in ea, prœler aliquem ncovum desidcres. Sed quid cjus libi nunc venuslatem

Prœdiccm, aul laudcnt, Anlipho , Cum ipsum me noris, quam élégant formarum spectalor sicm ? In har commiilus sut».

Milii [KMgialuiii leceris, si tuum de illa judicium ad

' Uoxane, roman de Desniarcls, purut en 1039, ce qui seil à lixer la date de cctlc loUre. Il n'y a eu que la première partie d'imprimée. Voyez plus bas, la chanson commençant parce ver:»: Quand Iris aui beaux yeux, olc.

82 LETTRES DE VOITUBE.

nie perscribas. Percupio eiiim scire, an iibi lam lecta, quam aiidita placuerit. Si, qiiid in liac urbis solilndino faciam, qiiaîris, deambulo, lego, scribo : salis jucunde bccc omnia, nisi anxius ossem de publicis rébus, dcqne tua sainte. Vive et valc.