Ad ColoBS. n

»b errorum contagione incorrupta servontur. Quo dius contendunt religionis hostes imperitis homin ac juvenibus prsesertim, ea dîaoenda proponere mentes obnubilent moresque corrumpant, eo ala adnitendum est, ut non solum apta ao solida ini tioniB methodus, aed maxime institutio ipsa cath fidci omnino conformts in litteria et diacipUnis vi preesertim autem in pbitosophîa, ex qua recta ali: scientiarum ratio magna ex parte dependet ; qu non ad evertendam divinam revelationsm spécial ad ipsam potius stemere viam gaudet, ipsamqu impugnatoribus defendere, quemadmodum nos exe scriaptisque suis magnua Augvstinus et Ange Doctor, c:rterique christianEB sapientite Magistri d runt.

Optima porro juventutia disciplina ad verœ ùi religionis munimen atque ad morum integritat teneris annia exordium habeat necesse est in domestica aooietate ; qu^e noatria hiace tempo misère perturbata, in suam dignitateni restitui modo potest nisi iis legibua, quibus in Ecclea ipsomet divino Auctore est instituta. Qui cum n monii fcedus, in quo suam cum Ecclesia conjuncti significatam voluit, ad Sacramenti dignitatem eve non modo maritalem unionem sanctiorem effeci etiam efTicaciasima tum parentibua tum proli pi auiilia, quibus, per mutuorum ofïïciorum obae tiam, temporalem ac eeternam felicitatem faciliua quorentur. At vero poatquam impi» legea. Sacra hujua magnl religionem nil pensi habentes, illud e ordine cum contractibua mère civilibus habueru misère conaecutum est, ut, violata christiani coi diynitatc, cives Icgali concabiiiatu pro nuptiis u tur, conjugcs fidci muLuui anîcia négligèrent, Db<

tiam et obsequium nati parentibus detrectarent, dômesticae charitatis vincula laxarentur » et» quod deterrimi exempli est publicisque moribus infensissimum, perssepe malesano amori perniciosaB ac funestss discèssiones succédèrent. Hsec sane misera et luctuosa non possunt» Venerablles Fratres, vestrum zelum non excitare ac movere ad fidèles vigilantise vestrœ concreditos sedulo instanterque monendos, ut dociles aures doctrinis adhibeantquset^hristiani conjugii sanctitatemrespiciunt, ac pareant legibus quibus Ek)clesia conjugum natorumque officia moderatur.

Tum vero illud optatissimum consequetur, quod singulorum etiam hominum mores et vitse ratio reformentur : nam veluti ex corrupto stipite détériores rami et fructus infelices germinant, sic mala labes, quss familias dépravât, in singulorum civium noxam et vitium tristi contagione redundat. Contra vero, domestica societate ac christianse vitse formam composita, singula membra sensim assuescent religionem pietatemque diligere, a falsis perniciosisque doctrinis abhorrere, sectari virtutem, majoribus obsequi, atque inezhaustum illud privatse dumtaxat utilitatis studium coercere, quod humanam naturam tantopere deprimit ac énervât. In quem finem non parum profecto conferet pias illas consociationes moderari et provehere, quse magno rei catholicse bono nostra maxime hac setate constitutse sunt.

Grandia quidem et humanis majora viribus hœc sunt) qu» spe et votis Nostris complectimur, Venerabiles Fratres ; sed cum Deus sanabiles fecerit nationés orbis terrarum, cum Ecclesiam ad salutem gentium condiderit, eique suo se auxilio adfuturum usque ad consummationem sseculi promiserit, firmiter conûdimus, adlaborantibus Vobis, humanum genus tôt

malie et calamitatibus admonitum, tandem ia Eccl obsequi, in hujus Apostolica Cathedrse infal magisterio salutem et prosperitatem quEesiturum.

Interea , Venerabiles Fratrss, antequam finero bendi faciamus, necease est ut Vobis decian gratulationem Nostram pro mira illa consension Goncordi^ quœ animoa Vestros inter Vos et oum Apostolica Sede in unum conjunotum non modo i pugnabile propugnaculum esee contra impetus boa arbitramur; sed etiam faustum ao felix omen meliora lempora Ecclesice spondst ; ac dum ei maximum aolatium alTert inûrmitatî Nostrss, t anitnum opportune erigit, ut in arduo. quod au3< mus munere omnea labores, omnia certamina Ecclesia De) alacriter sustineamua.

Ab hiaoe porro apei et gratulationjs ci quas Vobis patefecimus, aejungere non possumuE slgnificationes amoris et obaequii, quas in bis ^ Pontificatus eïbordiis Vos, Venerabiles Fratre una cum Vobis exhibuere humilitati Nostne ecch tici viri et fidèles quamplurimi, qui Utteris miaaia, gitionibua collatia, peregritionibus etiam peractif non alii9 pietatia ofliciia ostenderunt devotlonej oarltatem illam, qua meritissimum Pnedeceasi Nostrum proaecuti fuere, adeo firmam, atabilem, gramque manere, ut in peraona tam imparis non t< cat heredia. Pro hiace splendidJEsimis catholicœ tatia testimoniia humiliter confitomur Domino bonua et benignua est, ac Vobis, Venerabiles Fr ounotiaquB Dileotia Filiis, a quibus ea accepimus, tissimos animi Nostri senaua es inlimo corde pu profîtemur, plenam foventes fiduoiam nunquam turum Orbls, in bia rerum angustlis et tempi didicultatibus, hoc Vestïum ac ildelium atudiu:

dilectionem. Nec vero dubitamus quin egregia hsec filialis pietatis et christianse virtutis exempla plurimum sint valitura, ut Deus clementissimus, ofïïciis hisce pennotus, gregem suum propitius respiciat et Ecclesiœ pacem ac victoriam largiatur. Quoniam autem hano pacem et victoriam ocius et facilius Nobis datum iri confîdimus, si vota precesque constanter ad eam impetrandam fidèles effuderint, Vos magnopere hortamur, Venerabiles Fratres, ut in banc rem fidelium studia et fervorum excitetis, conciliatrice apud Deum adbibita Immaculata Oœlorum Regina, ac deprecatoribus interpositus Sancto Josepho Patrono Ecclesise cœlesti, sanctisque Apostolorum Principibus Petro et Paulo, quorum omnium potenti patrocinio humilitatem Nostram, cunctos ecclesiasticse hiérarchise ordines ac dominicum gregem universum supplices commendamus.

Cseterum hos dies, quibus solemnem memoriam Jesu Ghristi resurgentis recolimus, Vobis^ Venerabiles Fratres, et universo dominico gregi faustos salutares ac sancto gaudio plenos esse exoptamus, adprecantes benignissimum Deum, ut Sanguine immaculati Agni, quo deletum est chirographum quod adversus nos erat, culpas quas contraximus deleantur, et judicium quod pro illis ferimus clementer relaxetur.

Gratia Domini Nostri Jesu Christi et charitas Dei, et communicatio Sancti Spiritus ait cum omnibus Vohis, Venerabiles Fratres ; quibus singulis universis, neo non Filiis Clero et fidelibus Ecclesiarum Vestrarum in pignus prœcipuffî benevolentise et in auspicium cœlestis prsQsidii Apostolicam benedictionem amantissime impertimus.

Datum Romse, apud S. Petrum, die solemni Paschse, XXI Apriiis, Anno mdggglxxviii.

Pontiûcatus Nostri Anno primo.

LEO PP. XIII