EN 1451, PAR ANTOINE ASTESAN

ANTONII ASTENSIS

EPISTOLARUM HEROICARUM INCIPIT PROLOGUS LIBR1 TERCII, AI) ILLUSTRES! ET INCLITUM PRINCIPES! DOMINUM JOHANNEM , COMITES! ANGOLISS1KNSES1.

Cum me non fugiat, cornes illustrissime, quod tu

Et legis et relegis carmina nostra libens, Hoc ego constitui carmen tibi mittcre, quod nunc

In patria cecinit nostra camena tua, 5 In quo descripsi quœ plu rima digna relalu

Gallorum in terris visa fuere mihi.

Quod misi, princeps, idcirco libentius ad te,

Gui res est omnis Gallica nota magis, Ut, si fortassis fuerim deceptus in illo, io Cernere et id valeas significare mihi,

Quo prius emendem quam doctas tendat ad aures,

Quam divulgetur carmen in ora virum.

Id facias, quaeso, non solum propter amorein

Quo me prosequeris, sed bonitate tua :

i5 Quo non est melior, quo non humanior alter,

Nec mage virtutis seu probitatis amans.

Non bene tornatum mihi sit fas reddere carmen

Incudi, et lirnœ supposuisse tuae, Quem non solum ornât rerum prudentia, sed qui an Doctus es , et doctas excolis usque deas.

Non vereor ne quis possit reprehendere nostros

Versus, si tanti principis ora probent.

Quod si forte meo faciès, ut spero, rogatu,

Pro magno ascribas munere deinde mihi, a5 Qui tuus existo, qui viribus ardeo totis

Efficere acceptant rem tibi posse. Vale.