Sic pour iuueni (Tusc. I, 27, Orelli-Baiter
2. V. f. 6', sur Jupiter; f. 8', sur Saturne; f. 9', sur Vulcain. etc. Il est inutile, je pense, d*indiquer que P. identifie rigoureusement les dieux grecs et les dieux romains; il n*y a pas si longtemps qu'on s'est avisé de les distinguer.
Pétrarque observe : Audite hoc reges somno dediti ac uentri. — F. 30', III, 414, sur les menaces d'Aphrodite à Hélène [Non me instiga misera, irata te reliquam), Pétrarque fait la réflexion suivante : Bis qui uitam omnem Veneri ac libidinibus dedicarunt nichil est grauius quam ab his relin" qui, quod maxime accidit senectute, et imo senectus est mala mors talium, imo etiam peior morte qualibet, dicente saty^ rico^. — F. 31', IV, 22 sqq., Homère indique que Pallas se tait, tandis que Hérè exhale sa colère ; aussitôt, Pétrarque : Sapientia tacita, potefitia prorumpitin uerba. — F. 59, VI, 352 sqq., les paroles d'Hélène à Hector sont ainsi appréciées par l'auteur du Canzoniere : More amantis irate, amatum simul arguit et excusât, culpam démentie imputans ac for-tune. Un peu au-dessous, à la belle réponse d'Hector (365 sqq.), il s'écrie ; Pia uerba et suos amantis et belli periculum extimantis, — F. 113', XII, 237 sqq., en marge du discours d'Hector, au passage oii le héros déclare vouloir combattre malgré les présages: Vir fortis spemit auguria, — F. 114, XII, 256 ; la traduction porte : Huius [P. : louis] autem portentis confisi atque uiribus [P. : propriis]. Pétrarque a ajouté en marge : Nota duplicem hominis fiduciam, altéra in Deo est, in suis uiribus altéra, sed prima securior, — F. 115, XII, 322 sqq. :
amice, si certe bellum hoc fugiemus,
Semper iam debemus \ neque senescentes immortalesque
Esse,.,
La fin de la seconde ligne a été ajoutée par Pétrarque à la traduction inachevée, et il a mis en marge : Apta sententia ad incutiendum martios aculeos, — F. 142, XV, 250, il a annoté : Ego dixi in dimidio dierum meorum : uadam ad portas inferi, — F. 237, XXIV, 514 [Et sibi a renibus uenit desiderium atque membris) : Passiones animi ex concretione corporis.
Dans le volume de XOdyssée, f. 3, I, 135 : Ad superbos adueniens, quorum conuic tu nichil importunius. — F. 11, II, 217 : ( Vaticinium audiero a loue, quod maxime fert gloriam