Le second seul entre dans la foliotation actuelle
4. Eug. Miintz en a publié un fac-similé en héliogravure dans son travail très complet sur P. et Simone Martini (Extrait de la Gazette archéol. de 1887). Les inscriptions sont ainsi conçues :
Itala preclaros tellus alis aima poetaSy Sed tibi Grecorum dédit hic attingere metas.
F. 2 : Seruii gramatici comentum super Bucolica Virgilii^, — F. 2' : Pub lit Virgilii Maronis Carmen Bucolicon incipit dragmaticon misticon^. — F. 16': Explicit Carmen Bocolicon \sic\ Incipit Georgicon. — F. 52 : Expliciè^ liber Georgicorum. Incipiunt uersus Ouidii super cordinentiam omnium librorum Aeneidorum^. — Id. : Publii Virgilii Maronis liber primus Aeneidorum incipit. — F. 233': [Commentaire sur V AchilléideY . — F. 234: Stachii Achilleidos liber primus incipit^, — F. 249: [Odes d'Horace. Aequam mémento, II, 3 ; Rectius uiues, II, 10 ; Otium diuos, II, 16 ; Diffugere niues, IV, 7]. — F. 251 : [Donat]'.
On ne trouvera pas ici Thistoire du manuscrit après Pétrarque; elle a été racontée bien des fois et j*ai eu ailleurs Toccasion d'y rectifier et ajouter quelques détails^; en voici le résumé en quelques mots. Après la mort de Pétrarque, le manuscrit aurait passé, suivant une tradition, à la famille de
Seruius alliloqui retegens archana Maronis Ut pateant ducibus, pastoribus atque poetis.
Mantua Virgilium qui talia carmina finxil, Sena tulit Symonem digito qui talia pinxit.
1. Les renvois se font au moyen d'une lettre placée dans l'interligne des vers et reproduite : 1° en tête de chaque scholie ; 2° le long de la marge du commentaire. L'alphabet se suit de a à 2, puis recommence. Le grec est partout transcrit en caractères illisibles.
2. Les noms d'interlocuteurs sont en rubrique. L'églogue IV a pour titre : Seculi noui interpretatio (Cf. plus haut, p. 109).