I. Voir plus haut, page 69, note i

modo longo tempore; cui dedimus congruum responsumet, superveniente Domino Meldense, ipse discessit. Cum Domino Meldense, cui brève et littcras prescntavimus, de hac re loquuti sumus accuratissime. Ipse obtulit se promptissimum pro Sedeapostolica ; propterea, l'atcr sancte, non est irritandus cum illo brevi citatorio, cum presertim jam Dominus Parisiensis fecerit via facti abscidi ei caudam cappe; et sic est materia privata inter eos, quia omnes magistri portant cappas magistrales ad similitudinem cardinalium, et quia tanquam episcopus faciebat sibi portari caudam. Hinc iniurie, hic sunt factiones sicut alibi; et querunt, ut confundant adversarios, etiam eos in Romana curia accusare. Unum est quod in actibus Facultatis théologie respectu aliorum magistrorum illa delatio cappe in episcopo de corpore dicte Facultatis non erat adeo indecens, quod propter hoc mereatur citari ad Romanam curiam; maxime cum sit in eiusmodi Facultate satis reputatus , et nunc eo nobis opus sit propter Mirandulanum.

« Venit ad nos heri Dominus Parisiensis et obtulit se die dominico solemniter infra missarum solemnia facere publicari bullam damnationis et totum processum nostrum desuper factum ; et quia in libelle continentur etiam

conclusiones catholice, petiit declarationem. Respondimus quod conclusiones catholice non damnantur et possunt haberi ex auctoribus suis, sed damnatur totus libellus ex admixtione hereticarum, quia modicum fermentum corrumpit totam massam. Et sic ipse, et qui cum

eo aderat, remanserunt satisfacti

«... Hodie discessit unus caballarius cum lit-

teris regiis ad Sanctitatem Vestram Quare

deliberavimus remittere caballarium qui venit cum hrevibus pjo nepote Domini sancti Pétri ", et ipse erit harum portitor, cum presertim intelleximus Dominum Bressie ducere secum Joannem Mirandulanum captivum : ad quem mittemus cras unum cum litteris regiis et nostris [et] processu ad inducendum ipsum ut remittat ipsum Bressiam, ut ibi ad mandatum Sanctitatis Vestre detineatur ^; quod poterit facere,

1. Les nonces avaient charge de recommander au roi Leonardo Grosso dalla Rovere, neveu du cardinal de Saint-Pierre-aux-Liens, pour le siège épiscopal d'Agen. (Lettre des nonces au pape, Paris, 29 janvier 1488.) Cf. également Léonce de Villeneuve, Recherches sur la Famille Délia Rovere, Rome, 1 887» in-8, p. 56.

2. La phrase est assez incorrecte, bien qu'elle se comprenne facilement. Les nonces avaient conscience de leur style négligé et ils s'en excusent

cum Rcx remittat dictum Jciannem arbitrio Domini Bressie. Cupimushoc, ne sit nobis disputatio cum aliquo vel de Parlamento, vel alio de homine isto, et ad alia possimus intendere. Dominus Bressie est in itinere, et iam appropinquant his locis ; si illum remiserit, melius crit; si non, faciemus omneni diligentiam ut de illo fiât quod légitime débet fieri. Cancellarius eius causa omnium malorum est : Gratianopoli, in immunitate ecclesie curabimus ut ibi retineatur carceratus...

« Parisius, die ultima Januarii 1488.

Sanctitatis Vestre

« Humillimi servuli, L. Traguriensis.

« A. Flores, « Jo. Orioli. »

Bibl. Marciana, lat. IX, 12g, fol. 2-10. (Lettre originale sur papier.)

quelques lignes plus loin. « Ignoscat Sanctitas Vestra, si inepte et inconcinne ac prolixe nimis molesti fuimus Sanctitati Vestre : oportet in tam longo itinere longas esse litteras, et in multiloquio rare dccst peccatum. »