VIOLACÉES
S. foliis alternis , lanceolato-ovatis , serratis , utrinque acutis ; stipulis acuminatis , membranaceis, medio nervosis y caly cinis divisuris semipinnatifidis ÿ petalo inferiore maximo , transverse elliptico.
Ipecacuanha branca. Pis. Mat. Bras, loi.
Calceolaria caule simplici, hirsuto; foliis axillaribus. Lœfl. It. 184. Viola grandiflora yeronicæ folio villoso. Bar. Æquin. n3. Viola Calceolaria et Ipecacuanha. Lin. Sp. 1827, et Mant. 484. Viola Itoubon. Aub. Guy. vol. 11, p. 808, t. 3i8. lonidium Ipecacuanha et Calceolaria. Vent. Malm. p. 28 et 27. Pombalia Ipecacuanha. Vandel. Fasc. 7 , t. 1. lonidium Itubu. Kunth JYov. Gen. vol. V , t. 496.
Pombalia Itubu. Gin. in Dec. Prod. vol. 1, p. 307.
Noms vulgaires : Poaya, Poaya da praia, Poaya branca.
Description. Plante extrêmement variable. Racine atteignant environ la grosseur d’une plume ou davantage , plus ou moins tortueuse, très-lëgèrement striée ou ridée, blanche en dedans, d’un blanc grisâtre en dehors , garnie surtout à son extrémité de fibrilles nombreuses et assez grosses : saveur fade et désagréable. Tiges ordinairement nombreuses, longues de 6 à 24 pouces, ascendantes ou étalées en rosette , ligneuses , menues , tantôt chargées de poils épars , tantôt velues ou fort velues surtout au sommet. Feuilles alternes , courtement pétiolées , longues de 7 à 1 2 lignes , larges