Id., Theæt., 197b

3. Id., Rep., V, 477° : φήσομεν δυνάμεις εἶναι γένυς τι τῶν ὄντων, αἷς δὴ καὶ ἡμεῖς δυνάμεθα ἃ. δυνάμεθα, χαὶ ἄλλο πᾶν ὅ τί περ ἂν δύνηται, οἷον λέγω ὄψιν καὶ ἀχοὴν τῶν δυνάμεων εἶναι, εἰ ἄρα μανθάνεις ὃ βούλομαι λέγειν τὸ etdoc;

— Theæt., 156% : τῆς δὲ χινήσεως δύο εἴδη, πλήθει μὲν ἄπειρον ἑχάτερον, δύναμιν

δὲ τὸ μὲν ποιεῖν ἔχον, τὸ δὲ πάσχειν (c'esl à Protagoras que Socrate prête

celte distinction; mais on voit par l'esprit du dialogue qu'il la fait sienne). ἀν 14. Rep; N;477"%

FETES à

SP 43 de:

LH = ἔφ

ρος τ PER μὰς δ

πος NE

po CRE