Η. ἠνωμένου μᾶλλον δύναται. Α. ut nos. — 7. Η. τὰ δή

8. Post μετρίως addunt H. et A. te particulam, sane supervacuam. — 9. À. ἠνωμένους.

86 HEPI ΝΟΜΩΝ, ΓΡ.

ἀποπίπτει. Διχ ταῦτα ἐν µέτρῳ τε dei καὶ ὄρῳ τὸ

/ “ . ο ‘ / ν Ν 3 ο μᾶλλόν τε. Ov καὶ ἅμα χἄλλιόν τε καὶ ἀμεινον, οὐ τῷ » ? / LS Φ » 4 Cd L 8 Ν mn αεί τε πλειονι καὶ ὅλως ἀορίστῳ. Kat περι μὲν τούτου ἐς τοσοῦτον.

Πρῶτον ’ περὶ τῆς γονέων ἐχγόνοις οὐ µίξεως σκεπτέον, οὐχ εἰ ὀρθῶς n μὴ τὸ τοιοῦτον νομοθετεῖται΄ ἱχανὸς γὰρ ὁ dei καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις περὶ τούτου νομιζόµενος θὲσμὸς ἀποφῆναι, ὡς τῷ ᾽ ὄντι θεῖως οὗτος ὁ νόµος ἄν-

# A 3 - Li y -” Ν \ θρώποις, χαὶ ὀρθῶς δή ἔχων, et γε θεῖος. Περὶ γὰρ τῶν

Va me / : » 3Ά ο / ἄλλως ἄλλοις νομιζοµένων, σκοπεῖν ἂν ἡμῖν προσήκοι, ποτέροις χάλλιον νοµίζεται' περὶ δὲ τῶν πᾶσι παραπλησίως νοµικοµένων, οὐχέτι καὶ ἀμφισθητεῖν, εἰ οὐκ ὀρθῶς νοµίζεται, δεῖ: où γὰρ ἂν θείας ye ἄνευ µαντείκς ὁ αὐτὸς παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις ἐκράτει νόµος περὶ οὖδοτουοῦν. Ἀλλὰά τίνι δ) λόγῳ ὀρθῶς νοµίζεται τὰ τοιαῦται σχοπεῖν, τοῖς γε τελείαν τῶν νόμων ἄξουσιν ἐπιστήμην,

= 4 y \ 4 9 ? 4 -.. 9 EN EN καλῶς ἂν ἔχοι' περὶ γὰρ ἐνίων αὐτῶν οὐ πολλοῖς δῆλον τὸ τοιοῦτον. Αὐτίκχα περὶ τῆς Ὑονέων ἐχγόνοις οὐ µίξεως, dei καὶ πάντων ἀνθρώπων ταὐτὸ νομιζόντων , οὐ

4 s , EMA 3 ασ 3 CA Δ πολλοὶ ἂν εἰδοῖεν ΄ καὶ ὅτῳ ποτὲ λόγῳ ὀρθῶς ἔχει τὸ τοιοῦτον vouuuov: dar” οὐδ' ἂν περίεργον en, περὶ τοῦ , LS /

1. Ex codice Parisiensi 2045, ubi hoc et sequens caput uno tenore continuautur sub hac cpigraphe : Ἀπὸ τοῦ βιθλίου τοῦ copuwtitou Γεωργίου τοῦ Γεμιστηοῦ. Ητρὶ θςῶν Ὑενέσεως διὰ μέσης

d'unité et par conséquent ne saurait durer toujours. Ainsi, c'est surtout dans la mesure définie que se trouvent au plus haut degré la plénitude d'existence, le beau et le bien tout à la fois, et non pas dans l'indéfini toujours croissant. C’en est assez sur ce sujet.

CuariTke XIV. — De la prohibition du commerce entre les parents et leurs enfants.

Π faut d’abord arrêter notre attention sur la prohibition du commerce entre les parents et leurs enfants, non pour discuter la convenance de cette loi ; son universalité et sa perpétuité suffisent à démontrer que ce sont bien les Dicux qui l’ont imposée aux hommes, et puisqu'elle vient des Dieux, elle est excellente. Sans doute, quand les législations humaines sont en contradiction, il nous appartient de chercher quelle est la meilleure d’entre elles; mais lorsqu'elles s’accordent toutes, il n’est pas permis de mettre en doute la justice de leur décision ; 1] faut dans cette unanimité, quel qu'en soit l’objet, reconnaître la marque d’une révélation divine. Mais la recherche des motifs est une étude digne de celui qui veut posséder à fond la connaissance des lois : car il en est plusieurs dont la raison échappe au vulgaire. Ainsi les hommes ont toujours été unanimes pour interdire le commerce entre les parents et leurs enfants, mais bien peu sauraient dire pourquoi cette défense est juste : cette recherche ne sera donc pas sans intérêt.

D'abord on conviendra que le commerce des sens

τῆς περὶ γονέων ἐχγόνοις οὗ µίξεως ὑποθέσεως : ἀτελές. 2. P. ὡς t6.—3, Sic infra εἶδοῖ el εἰδοῖμεν, οἱ sic ραρυ Pletho.

#8 ΠΕΡΙ NOMON, ΓΡ.

ξις ἐπὶ τῇ τοῦ θυητοῦ τοῦδε διαδογἩ, xai τινα τρόπον ἀθανασίᾳ καὶ τούτου, παρὰ θεῶν ἡμῖν δεδομένη: καὶ ὡς ἑτέρου τοῦ ὁμοίου τῷ γρωμένῳ γεννητική τις πρᾶξις καὶ αἰτία ἐστί: καὶ ὡς ἄμφω τούτω, À τε ἀθανασία, Ἡ τε ἑτέρου ὁμοίου γένεσίς τε xai αἰτία, θεοῖς μάλιστα προσήκετον ΄ ἀθάνατοί τε γὰρ θεοὶ πάντες. χαι οἵ γε αὑτῶν χρείττους χαὶ ἑτέρων ὁμοίων, οἱ μὲν ἀθανάτων χᾶ- Χαίνων, οἱ δὲ τῶν γοῦν θνητῶν τῶνδε, εἰσὶ γόνψοι. Éxar οὐδ ὡς, τούτου οὕτως ὄχοντης, εἰ μᾶλλοι χαλῶς πράττεσθαι ἠαῖν αὕτη ἡ πρᾶξες, δέοι ἂν χαὶ ὡς μάλιστα εἰχῶ τινα τῆς τῶν θεῶν Ὑενέσεως, À Ἱεννῶσι θεοὶ, σώζειν, οὐδενὶ ὃῄπου τῶν χαὶ ὁσονοῦν νοῦ μετεχόντων οὖδε τοῦτ ἄδηλον. 029 ὡς παντὸς μᾶλλον τὰς σπουδαίας ἡμῖν τῶν πράξεων Lai χαλῶς πραττεσθαι δεῖ: οὐδ' ὡς καὶ σπηυδαία ἡμῖν αὕτι ἡ πρᾶξις, ἡ ᾿ µάλιστα μίµχσις ἀθανασίας τε τῆς τῶν θεῶν καὶ ἑτέρων αἰτίας χάν τῷ θνττῷ ἡμῶν τῶῷδε ἐμφαίνεται. Ἡν γάρ τις διὰ τὸ ur ἐν τῷ φανερῷ αὐτὸ ὁνρᾶν τοὺς ἀνθρώκους, καὶ αἰσχρόν τι οἵπται * εἶναι, οὐκ ἂν O5, ὀρθῶς οἴοιτο. Εἰσὶ γὰρ ot ἂνἐν τῷ Φφανερῷ ὁρῶσι τοῖς κολλοῖς. Ἀλλ᾽ οἱ μὲν, ἀποσε- Μνύνοντες τὰ χαλλιστα σφισι τὸν ἱερῶν, dpav τοῖς πολλοῖς κοιοῦσιν, ἵνα μὲ αὐτῶν τις τῶν θεάσασθαι τέως οὐκ ἐπιτηδείων καταφρονήσειεν ἰδών. Τὸ à’ ἀφροδισιάζειν οὐκ ἐν τῷ φανερῷ où ἄνθρωτοι ὁρῶσιν, ἵνα μὲ οἱ ὀρῶντες ἐρεθίοιντο, σφύδρα που, οἱ ΄ ἄνθρωτοι, ἐρεθίζεcer, εἰ χαὶ ὅτι μαλιστα οὗ πρὺς ἐπιθναίαν, XX οὖν

κ + ΄ = . - 5% * + κοος φαν-ασιαν YE τος αυτες πρᾶζεως. χαι ατο µιχρας