An potius αἱμυλίοιο, propter metrum

My µε καθαιροῖεν ᾿ τύχαι, & θεοὶ, θνητὸν ἐμεῖο Καθθάλλουσαι ἑχάστοτε, εἰδότα ἀθάνατόν µοι Τὸν ψυχὴν, θνητοῖο δὲ χωριστὴν, ἰδὲ θεῖον °.

Μὴ ὅσα ἀνθρώπων πάρα τρἈχέ’ ἀπαντᾶ *, τουτέων Μή µε ταράττοι μηδὲν, ἐλευθερίην ἀσχεῦντα ', Μηδὲ καχῇ idén γε χρείοσι δουλεύοντα.

Aièv, ὅπως ὡς καλλίστη τελέθοι', θνητοῦ δὲ

Ὄλιος, ὃς κ᾿ ἐπὶ δαιµονίησι τύχησι μὴ αὐτὸς Ψυχὴν ἀλγέῃ πικροτέρῃσι'', pépn δέ τε ῥεῖα, Ἐν τῷ αὐτέου '' ἀθανάτῳ [µόνον | ἐσθλὸν ὁρίζων.