Ex cod. Paris. 66 (suppl

ἑσπερινῆς * ταύτῃ γὰρ μετὰ μὲν δυσμὰς τὰς τοῦ ἡλίου ἀεὶ, πρὸ δὲ τοῦ δείπνου χρῆσθαι. Καιροὶ μὲν δὴ οὗτοι προαρήσεως ἑκάστης. Τόπος δὲ, τά τε ἱερὰ, καὶ πᾶς ὁ κόπρφ» τε ἀνθρωπίνης καὶ νεκρῶν ἀνθρωπείων δὴ καὶ τούτων καθαρεύων θηκῶν. Χρῆσθαι ὃ) αὐταῖς ἑκάστοτε ὧδε. Πρῶτον μὲν τὸν ἱεροχέρυχα οἰκείως ὀφ ἑκάστη προσρήσει τὸ χήρυγµα χηρύττειν, ἐὰν μὲν τῶν τις καθάκαξ ὑπὸ ἱερέων του ἀποδεδειγμένων ἱεροκηρύκιον παρῇ. εἰ δὲ μὴ, ὃν y’ ἂν ἱερεὺς, ἣν παρῇ, À τις ἄλλος τῶν παρόντων, ὅς ποτ’ ἂν ἡλικίᾳ τύχη À To ἄλλφ΄ ἂν σχήµατι σεµνότατος, τηνικαῦτα ἐπιτάξη. Τὸ δὲ χήρυγµα ἐκεῖνο εἶναι, Ἀκούετε, οἱ θεοσεθεῖς * ὥρα ἑωθινῆς à δειλινῆς à ἑἐσπερινῆς θεοῖς προσρήσεως" ὅλη διανοία, ὅλη γνώμη, ὅλη ψυχῇ, θεούς τε πάντας καὶ ἐπ αὐτοῖς Δία τὸν βασιλέα προσείπωµεν. Où ἐν μὲν ἡμερῶν ταῖς βεθήλοις ἅπαζ, δὶς δὲ ταῖς ἱερομηνίαις, ταῖς δέ JE νουμηνίαις χαὶ τρὶς χεχη» ρυγµένου, πρῶτα μὲν, ἄνω τε ἅπαντας βλέψαντας, καὶ ἐς Ὑόνατε ἄμφω κχεκλιµένους', τώ τε χεῖρε ἠρκότας ὑπτίω, ἐπάδειν, Ἴλεῳ εἴητ', ὦ θεοί. Σὺν ᾧ προσφθέγµατι, θεοὺς πρότερον τοὺς Ὀλυμπίως προσκυνεῖν τῇ μὲν δεξιᾶ τοῖν χειροῖν ΄ τοῦ ἐδάφους ἁπτομένους , τον δὲ γονάτοιν θᾶτερον έν τῷ τῇ χειρὶ τοῦ ἐδάφους ἅπτεσθαι ὑπαίροντας. Ἐσάπαξ δὲ τό τε πρόσφθεγµα τοῦτο ἐπάσαντας, καὶ ἐσάπαξ προδκυνήσαντας, ἐπ᾽ ἀριστερᾶ ad θεοὺς τοὺς λοιποὺς προσχυνεῖν, ὡσαύτως τε καὶ ταὐτὸ ἐπάδοντας. Elr αὖ Δι; τῷ βασελεῖ ἐπάδειν μὲν, Ζεῦ βασιλεῦ, ἵλαθι : προσχυνεῖν δὲ ἀμφοῖν μὲν τοῖν γονάτοιν, ἀμφοῖν δὲ καὶ τον χειροῖν, καὶ ἐπὶ τούτοις τῇ κεραλΏ τοῦ ἐδάφους ἁπτο-