Cod. 1739, ὄντα. — 4. Cod. 1603, προστάτην

3. In codd. statim hæc sequuntur post voces supra lectas, vai ἡγεμόνι.

6. Sic plerique codd., pro quo unus male, κατενθύνωντας, nec melius Fabr. et 1739, κατενθύνοντες.

266 ZYTKEDAAAIQEIS.

οὔθ' ἡμῖν, τῶν δ᾽ ἀγαθῶν αὐτοί Είσιν οἱ αἰτιώτατοι. Ἐπὶ δὲ τούτοις, ὡς χαὶ εἱμαρικένη ἀμεταστρόφῳ χαὶ ἅπαρατρέπτῳ ἐκ Διὸς χωρούση, κατά γε δὴ τὸ ἐνὸν βέλτιστον , ἕχαστοι περαίνουσι *. Καὶ ταῦτα μὲν περὶ θεῶν. D -. LS 9 3 CFA Περὶ δὲ τοῦ παντὸς, πρῶτον μὲν αὗ ΄ ὡς ἀῑδιον τόδε 4 = , r δὴ νο +? N , F A / ϐ 4 TO παν, εν @ ON χαι οἱ δεύτεροι TE οὗτοι χαι τρίτοι θεοι, σω 5 6 3 / / ν 3) + 7 τῷ Au” γέγονε, καὶ οὔτε ἠργμένον χρόνῳ, οὔτ᾽ αὖ ” ποτε LT ‘ ϱ 4 LA LA 9 ἑ “τελευτῆσον. Ἔπειθ) ὡς χαὶ ὁχ πολλῶν τῶν πάντων ἐς CU (4 / νε 4 κ. 9 σω ἕν τι ἡρμοσμένον. Εἶθ᾽ ὡς ἄριστα ἐκ τῶν ἐνόντων τῷ τε- , ον \ / » / w ή / , ποιηχότι, ὅτι δὴ μάλιστα ἀρίστῳ ὄντι, μεμηχανημένον, OÙ ε CE « , τ λελοιπότι bd? ἠντινοῦν ὑπερθολήν. Ἐπὶ τούτοις αὐ, ὡς Νε u 9 N » ES ’ , ιο καὶ ὡσαύτως dei ἐν τῷ καθεστηχότι σγήµατι σωζόµενον ἀπαραχίνητον. Τοσαῦτ᾽ οὖν καὶ περὶ τοῦ παντός. Ν + ο” -- ου 4 ε = e sit «Περὶ δὲ αὖ ἡμῶν αὐτῶν, πρῶτον μὲν ὡς θεοῖς à Quyn ἡμῶν οὖσα συγγενῆς ἀθάνατός τε μένει ἐν οὐρανῷ τῶδε τὸν ἅπαντα Ὑβόνον καὶ ἀῑδιος. Ἔπειθ) ὡς καὶ σώματι τῷ θνητῷ τῷδε ὑπὸ θεῶν χοινωνήσουσα ἑχάστοτε, ἄλλοτε οί ο” : α- * - e u ἄλλῳ '', Χχαταπέµπεται, τῆς τοῦ παντὸς ἕνεχα ἁρμονίας, ε 4 LS , ΄ w ε ο”. \ »” ” ! 4 ὡς χαὶ θνητῶν ἀθανάτοις ἔν γε ἡμῖν καὶ εἴδει τῷ ἡμετέρῳ χοινωνδύντων, τὸ πᾶν καὶ ταύτη αὐτὸ αὑτῷ συνδέωιτο.

EU" ὡς τὸ καλὸν ἡμῖν, οἰκείως Th πρὸς θεοὺς συγγενεία,

1. Codd. plerique, βέλτιον, sed Fabr. et 1739 recte, βελτιστον.